PERFUME GARDEN

In het personeelsblad van de VSW (Veenendaalsche Stoomspinnerij en Weverij) verscheen aan het eind van de jaren zestig een jongerenrubriek, eerst onder de naam M.K. (MiniKlanken), maar al snel getiteld Perfume Garden, vernoemd naar het programma van de Engelse disc jockey John Peel, wat uitgezonden werd via Radio London (BIG L). De redaktie bestond uit Henk van Ginkel en Jan Sukkel. Het onderwerp besloeg voornamelijk de jeugdcultuur en na een aantal afleveringen werd besloten om een tijdschrift op te starten onder dezelfde naam. Het eerste nummer was maar een paar pagina's dik, en de onderwerpen hadden niet zoveel om het lijf. Wat de Veense burgerij wel schokte was de ondertitel van het blad "Tegen gevestigde orde, gezag en macht". Men sprak er schande van, zonder ook maar één letter gelezen te hebben. De verkoop vond voornamelijk plaats op straat, liefst op vrijdagavond in de Hoofdstraat. Het blad werd ook gelezen in Almelo, Winterswijk, Oosterbeek, Nijmegen en Haarlem, maar hoe het daar kwam valt niet meer te achterhalen. De oplage bedroeg gemiddeld zo'n 750 exemplaren en de burgerij vreesde te worden geconfronteerd met een nieuwe uitbarsting van het provotariaat in 't Veense.
De inhoud van het blad, ook onder redaktie van Sukkel en van Ginkel kenmerkte zich vooral door de ruime aandacht die aan muziek werd besteed, de 'pop'.
Dat gaat veranderen: "De pop gaat eruit, de politiek komt erin", aldus Gerard Davelaar, nu ook redakteur, samen met Sukkel. Henk van Ginkel heeft zich teruggetrokken, om zich te werpen op de public-relations ten bate van de beat sociëteit 'De Weerwolf' in Leersum.
Perfume garden gaat een enigzins gewijzigde koers varen. De medewerkers weren de pop en gaan er politiek voor in de plaats zetten. Wat voor politiek dan? "Ja, wat er zoal gebeurt, het ligt er maar aan wat er voorvalt. Er zullen diverse artikelen worden gepubliceerd", aldus eindredakteur Sukkel. Wie PG's redaktie vraagt welke lijn nu eigenlijk wordt gevolgd, krijgt antwoorden die niet uitmunten door duidelijkheid. De redaktie wil iets in Veenendaal bereiken, maar wat precies: "We willen zover komen dat Veenendaal rijp wordt voor een jeugd sociëteit, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Fantasio en Paradiso in Amsterdam", zegt Jan Sukkel. Terwijl hij dat zegt tracht hij de duisternis te doorboren van de Soos, van de gereformeerde Kerk bij de Vaartbrug waar het gesprekje plaatsvindt. Er klinkt wat onbestemde muziek, hier en daar zitten jongens en meisjes aan een tafeltje, of aan de bar.
Is Perfume garden links? Een vraag die resulteert in een ontwijkend antwoord. "Als je hier zegt dat je links bent word je er onmiddellijk van verdacht dat je met rode vlaggen de straat op gaat, en dat je revolutie wilt maken. We binden ons niet aan één of andere politieke richting", haast Davelaar zich te zeggen.
Inmiddels is ook bekend dat PG het voornemen heeft een stunt in Veenendaal op stapel te zetten. Er is gefluisterd over een bezetting van de Markt en het provoceren van de politie. Eén en ander had veertien dagen geleden al moeten gebeuren, maar "bijzondere omstandigheden" staken er een stokje voor. In eerste instantie werd de happening een week uitgesteld, maar opnieuw ging het niet door. Wanneer PG deze manifestatie -om der wille van de publiciteit- wel zal laten doorgaan is niet met zekerheid te zeggen. Veenendaal is gewaarschuwd, het zal nog horen van PG, al bedoelt het 't dan niet zo kwaad.
De eerste zorg van de redaktie is overigens op korte termijn een lokaaltje te vinden voor haar redaktionele bezigheden. "We zoeken iets waar iedereen zomaar binnen kan lopen, iets waar ze je weten te vinden", legt Jan Sukkel uit. "Op het ogenblik is deze soos hier zo'n beetje het ontmoetingscentrum van de redaktie, je kunt niet alles thuis doen, dat is zo'n geloop ....
(De Vallei, 22 mei 1969)
In totaal verschenen er tien nummers van Perfume Garden. Het redaktielokaal werd later gevonden aan het begin van de Brinkersteeg, tegenover het VRC voetbalveld, in een vervallen boerderij, waar ook Johannes Factotum repeteerde.