Er vond een optreden van As2o3 plaats in de Soos, waar de combinatie Hans Hiensch, Jan van der Wolf, IJnze den Hengst, Kees van Hardeveld en Jacob Brederveld speelde.
Jacob zat met zijn drumstel boven op een flinke verhoging op een aantal aanéén geschoven tafels.
Ik weet echter niet of dit optreden eerder of later dan het optreden bij Nelleke Hiensch was. (uiteindelijk denk ik toch wel, maar lees verder).
Ik was op 1 mei 1966 ook in de Jaarbeurshallen aanwezig en ik weet in ieder geval zeker, dat Hans Hiensch ook mee was. The Kinks speelden in de originele bezetting met de broers Davies, Pete Quaife en Mick Avory.
Ik weet ook nog dat men hoog op de randen van de binnenmuren liep en dat er torens van stoelen werden gebouwd om de bands beter te kunnen zien.
Ik kan mij niet herinneren dat Dick Vink daar ook bij was, maar dat is heel goed mogelijk en ja, we gingen inderdaad met de trein.
Als Karel Helder drumde op het feestje bij Nelleke Hiensch, dan was het optreden in de Soos daar voor, want daar drumde Jacob Brederveld.
Veense hangjongeren in de Zandstraat, omstreeks 1966
Er is destijds inderdaad een optreden van de Tee-Set in Jeugdherberg De Eikelenkamp geweest en volgens mij had Henry Bruitsman daar toen ook mee van doen.
Ik kan me overigens nog een een apart voorval m.b.t. dit festival herinneren.
Henry Bruitsman had een Opel Rekord te leen van zijn toenmalige baas, en daar gingen we reclame mee rijden voor het festival. Spandoeken aan de auto bevestigd, Wim van Schuppen aan het stuur en ik naast hem op de voorbank. Op de achterbank zaten Henry Bruitsman en een vriendin uit Rhenen. Op de Ambachtstraat ging het echter mis. Voor ons reed een Kevertje en die wilde naar rechts, om een inrit in te slaan en nam eerst een wijde bocht naar links.
Wij moesten op snelheid blijven met de Opel, want deze miste één versnelling.
Wim schoot nipt langs het kevertje en reed recht op de politiewagen af, die ons tegemoet kwam.
De politie kon zich alleen nog maar het vege lijf redden door met grote snelheid het toenmalige terrein van het Aral pompstation op te rijden.
De rest kun je wel raden.
Die kwamen natuurlijk achter ons aan.
We konden ze steeds voorblijven en via de Boslaan, Cederlaan, Sparrenlaan, Larikslaan, en de Middellaan schoten we met een rotgang de Kerkewijk op en gingen richting Elst, sloegen af de Veenendaalse Grintweg op (bij het oude zwembad).
Daar doofde Wim de lampen van de auto, en in het half duister vlogen we over de Grintweg, De Thijmsche Hucht op en daarna rechtsaf de Defensieweg op.
Daar zoefden we een zijpad met dichte bebossing in, en bleven daar wachten op de dingen die komen gingen.
De politie heeft lange tijd met schijnwerpers rond geschenen, maar ze konden ons niet vinden.
Via Rhenen, Wageningen, Bennekom, Ede en de Klomp zijn we naar Veenendaal teruggereden zonder gepakt te worden.
Veel later op een mooie zomeravond stonden Wim van Schuppen en ik voor 't Dingetje en inspecteur Dekker himself kwam daar eens poolshoogte nemen.
Wij raakten in gesprek en Wim vroeg: “Heeft u pas geleden niet gehoord van een auto die men achtervolgde in de richting van Elst?".
Dekker beaamde de vraag, waarop Wim hem met een brede smile toevoegde: “Dat waren deze stoute jongens meneer Dekker, sorry hoor!”
Dekker wist in 1e instantie niet hoe hij het had, maar er verscheen een brede lach om zijn mond en hij zei dat we voortaan dit soort acties achterwege moesten laten.
Jan van der Wolf was een zeer accurate gitarist. Hij zou nooit eens misgrijpen. Hij was zeer perfectionistisch ingesteld. Hij speelde b.v. 'Russian Spy and I' van The Hunters met hetzelfde gemak als Jan Akkerman.
Over de Ruif zijn ook hele verhalen te schrijven, maar ikzelf kwam daar eigenlijk niet.
Ik ben wel verschillende malen in de Weerwolf te Leersum geweest en ik zag daar o.a. The Honest Man uit Enschede (de concurrenten van The Buffoons) en Hans Vermeulen met zijn toenmalige band The Sandy Coast.
De Weerwolf was een soort hippieboerderij annex jeugdhonk aan de rand van het dorp.
Het toeval wil dat ik met mijn mijn gezin begin jaren negentig naar een camping in de Achterhoek ging en wat bleek, de eigenaar Henk Geijtenbeek, was één van de voormalige bestuurleden van de Weerwolf en geboren in Leersum.
Op een avond iaten we aan de bar wat te praten over die tijd en hij zei: “Wacht even, ik heb nog wat uit die tijd!”.
Hij stopte een cassettebandje in de recorder, en hij vertelde, dat dit een live opname was van Fleetwood Mac in de Weerwolf, (28 september 1968, met Danny Kirwan, die pas een paar maanden bij de band zat) uit oktober 1968. "Albatross" was nog niet uit en zelfs "Need your love so bad" was nog maar net verschenen, en nog geen hit. Fleetwood Mac trad daar destijds op voor een appel en een ei.
Ik heb hem toen gezegd om toch vooral zuinig te zijn op die opnamen.
Je noemt ook een flink aantal combinaties van bandjes waar ik zelf nooit wat mee gehad heb.
De meeste namen ken ik uiteraard wel, maar ik heb ze nooit als band zien optreden.
Ik neem aan dat de Henninger die je noemt, een broer van Roy Henninger is.
Roy heb ik meegemaakt toen hij Nokie Edwards van de Amerikaanse The Ventures begeleidde en ik was aangezocht om Nokie persoonlijk te begeleiden.
Mijn naam staat ook op de CD en DVD die van dit optreden gemaakt zijn. Jan Slagman
(HH) De oprichting van de band (Jan en ik) gebeurde op de markt in Veenendaal.
Het moet in de kerstvakantie geweest zijn, want het scholen kerstvolleybal toernooi was aan de gang.
Wij waren op weg van Eltheto naar de gymzaal van de HBS.
(GD) Dat moet januari 1965 geweest zijn. Ik weet nog dat wij in de herfst van 1964, samen met Henk Ertman bij jou in de schuur achter de winkel over de oprichting van een band hebben gesproken.
Het ging voornamelijk over het te spelen repertoire.
Daarna kocht ik bij muziekhandel van Hees, de single 'The House of the Rising Sun', van The Animals, die toen nog niet zolang uit was.
Zelf bespeelde ik geen instrument, en ik durfde mijn ouders niet om een gitaar te vragen, wat ik waarschijnlijk wel had moeten doen.
Dat is waarschijnlijk tevens ook de reden dat ik dit onthouden heb.
(HH) Het eerste optreden van As203 was op een verjaardagsfeest van Nelleke Hiensch aan de Kerkewijk, of ben ik in de war met ons optreden in de "Soos" aan de Kerkewijk?
Ook hier weer: geen idee welke datum dat was.
De viermansformatie gefotografeerd in het toilet van La Montagne
(GD) Dat optreden bij Nelleke klinkt aannemelijk want het optreden in de Soos moet in mei of juni van 1967 geweest zijn.
Jullie speelden toen in bovenstaande (foto) bezetting, onder meer 'Friday on my Mind' van de Easybeats, een grote hit in die tijd, in een hele goede uitvoering. Karel Helder (Charly White) drumde toen, jullie drummer Jacob Brederveld, net als Ruud heb ik nooit zien spelen, ik ken hem alleen van de oefentapes.
Het optreden zelf herinner ik mij als professioneel en een groot succes.
(HH) Op 1 mei 19 ...???..... was er een festival in Utrecht wat georganiseerd werd door de PvdA.
Ik ben daar met een aantal Veenendalers naar toe geweest ...... geen idee wie !!
Was jij daar soms ook bij ?
Wel weet ik me te herinneren dat The Kinks en Golden Earring daar optraden.
(GD) Dat was in de Utrechtse Jaarbeurs, het PVDA festival, 7 mei 1966.
Ik heb nog een aantal knipsels over de rellen die toen plaatsvonden.
Stoelen kapot geslagen, agenten met de brandslangen bespoten, mijn eerste confrontatie met groepsgeweld. Inderdaad The Kinks, maar ook Golden Earrings en The Motions.
Trouwens, ook Karin Kent trad daar op.
We zijn met de trein gegaan, Dick Vink was ook mee, in zijn nieuwe heupbroek, waar hij bij verzuchtte dat hij nu eigenlijk ook een heuponderbroek wilde hebben. (wat logisch klinkt, maar ik vraag mij wel eens af, waarom ik dat soort dingen onthoud).
(HH) Wij hebben een optreden gehad in de Eierhal in het voorprogramma van The Spencer Davis Group .... het jaar ? ...... geen idee laat staan een datum.
Het festival heette Stick to Sticks.
Ik meen dat Dragonfly daar ook speelde.
(GD) Van Stick to Sticks heb ik de poster nog, ontworpen door Mik Thoomes.
Een zilveren stuk papier, met oranje teksten erop, die niet wilden drogen, waardoor alles 'smette'.
Het optreden wat jij bedoelt werd georganiseerd door Fred Bruitsman op zaterdag 21 oktober 1967.
Oorspronkelijk zouden de Small Faces optreden, maar Spencer Davis sloot het festival af, zonder Stevie Winwood.
Stick to Sticks was op een latere datum.
Voor meer informatie kan je verder op dit blog terecht.
Ik woonde naast hoofdinspecteur van politie Dekker, die de brandveiligheid kwam controleren.
De organisatoren hadden witte vellen papier aan de muren gehangen, voor de vloeistofdia's, en volgens mij moesten die verwijderd worden.
Van de optredens herinner ik mij de blueszanger Bert Jansen nog, die het gebeuren gedeeltelijk beschreven heeft in zijn roman 'En nog steeds vlekken in de lakens', over opgroeien op de Veluwe in de sixties.
Verder trad Full House uit Utrecht op, die een aantal covers speelden van de eerste LP van Pink Floyd, dus 1968 moet kloppen. Ook Dragonfly was niet mis.
Laatste bezetting: Kees, Jan, Hans, Dirk en Ernst 1967/68
(HH) Ook was er een optreden in de jeugdherberg in Elst in het voorprogramma van Tee Set.
Het moet later in de tijd zijn geweest want we speelden daar met Ernst Kraft van Ermel.
Daar speelden ook een band uit Amerongen. (voortreffelijk covers van Jimi Hendrix) datum ...?..... geen flauwe notie.
(GD) Daar was ik bij, de optredens waren in de Eikelenkamp in Elst.
Ik herinner mij die Amerongse driemans formatie ook, voornamelijk door de psychedelisch beschilderde gitaar van de sologitarist en inderdaad de Hendrix en Cream covers.
De band heette Direction, een paar jaar geleden ben ik nog achter de band aangegaan voor een LP projekt.
De enige naam die ik kon vinden was Willem Bouman (uit Leersum/Amerongen), maar verder ben ik nooit gekomen.
Maar kijk verder op de blog, de hele geschiedenis van de band wordt daar uit de doeken gedaan
Ik dacht eerst dat het de Tielse formatie 'Mother's Love' - 'The Dream' was, met Floris Kolvenbach, maar dat was een vier- of vijfmans formatie.
Sinds 2000 werden er regelmatig Sixties Revival concerten in Veenendaal georganiseerd, in eerste instantie door Sjerrie Nijenhuis en Jan Slagman.
De meesten heb ik bezocht, en ben daar een aantal oude bekenden en onbekenden tegengekomen.
As2o3 - Hey Joe - Live @ Lampegiet 2001
As2o3 - Dancing in the Street - Live @ Lampegiet 2001
As2o3 - Mr.Spaceman - Live @ Lampegiet 2001
As2o3 - The World Was Mad Today - Live @ Lampegiet 2001
The World Was Mad Today (Ernst Kraft van Ermel)
Eén van de resultaten was de samenstelling van onderstaande dubbel CD met opnames van allerlei Veenendaalse bands uit het begin van de jaren zeventig.
De opnamen zijn door Peter van Dijk en Jan v.d. Pol gemaakt met de Akai-recorder van Peter.
Peter kan zich niet meer herinneren wat er precies allemaal opgenomen is, maar het was een dag/avond in 'De Pomp' waarop veel door verschillende "formaties" is gespeeld.
De optredens vonden plaats op 2 maart 1974.
O.a. door een formatie waarbij Berend v.d. Wolf als een soort Long Tall Ernie optrad.
Er stond een oud harmonium op het podium en dat is door Berend, in samenwerking met Albert Kingma, in elkaar gemept.
Diezelfde dag is er inderdaad ook door Herbert de Jonge en Job Dorpema gespeeld, het waren allemaal sessies.
Een dag na het optreden in de Pomp moest ik tijdens een mis fluiten, op een zaterdag.
Tijdens het optreden in de Pomp speelde Kees van de Klift bas op een gewone guitaar, Herbert de Jonge speelde op een harmonium, halverwege ging er een blaasbalg aan. (Job Dorpema)
Al eerder heb ik een aantal opnames overgenomen van Kees van Hardeveld,
nummers van As2O3 uit 1965, 1966 en 1968.
Kees had ook opnames van Quibus 5 en Nevada Smith, een van de laatste bands van de legendarische Veenendaalse gitarist Jan van der Wolf.
SNOWY WOOD: Peter v Dijk, Kees vd Klift, Kees van Hardeveld
Ook opnames van Kriterium, Snowy Wood en Sabah zijn bewaard gebleven.
Zelf heb ik ooit opnames gemaakt in de Soos bij de Brugkerk van een optreden van Auke Ozinga en Dick Schoonderbeek.
Het optreden van de Amerikaanse folklegende Derroll Adams in de Soos kon ik ook vastleggen.
Maar hier dan de opnames van de Veens Lawaai dubbel CD:
Zoals je ziet zijn er nog ontbrekende stukjes in de puzzel, mocht iemand meer informatie hebben dan wil ik dat graag horen.
VEENS LAWAAI - Disk 1:
SABAH - 1972
1.
2. Wild Horses
3. Willin’
4.
5. B.B. Class Road
6.
7.
Muziekavond in ‘De Pomp’, 1974, opgenomen door Peter van Dijk.
MODUUL ’72
8. ?
9. Finale - Job Dorpema - Dwarsfluit - Herbert de Jonge - Orgel - Kees van de Klift - Gitaar - Paul Niesing - Bas - Peter van Tuil - Drums
TOWN HOUSE
10. Willin’
11. Sustain the Farmers één van de weinige eigen nummers die in Veenendaal gecomponeerd zijn.
12. She Belongs to Me
13. Take it Easy
14. Holy Cow
15. ?
16. Six Days on the Road - Peter van Tuil - Drums - Kees van de Klift - Gitaar - Paul Niesing - Bas - Auke Ozinga - Zang
Opgenomen in het Dorpshuis in Amerongen
SPECTRUM
17. Down to the Nightclub
18. Sonny
VEENS LAWAAI - Disk 2:
1. ‘Spectrums’ Blues in C
2. Better and Soon
3. You 're still a young man
4. ?
5. Feeling stronger every day
SPECTRUM - Peter van Tuil - Drums - Kees van de Klift - Gitaar - Patrick Hess - Trompet - Jef Slijderink - Tenor Sax - Leo Henninger - Slaggitaar - Charlie Angenois - Bas - Winny Hagenbeek - Zang
Bandnaam onbekend
- schijnt een gelegenheidsformatie geweest te zijn.
6. Boom, Boom
7. Hello Josephine
8. Stukje met fluit
9. Stukje met mondharmonica
10. Susie Q
11. (fade in) Hello Josephine
12. even schelden - Berend van de Wolf - Zang, Harmonica - Peter van Tuil - Drums - Kees van de Klift - Gitaar - Paul Niesing - Bas - Peter van Dijk - Orgel
Op nummer 9 speelt Berend mondharmonica
13. Down to the nightclub
14. Eigen nummer van Spectrum in 3 delen
Jef Slijdering: Wat gedachten over de popmuziek in het het Veense.
Mijn muzikale lessen beginnen op de privé muziekschool van Gijsbert van Zanten met blokfluit klarinet en saxofoon.
Als ik naar de M.U.L.O in Ede ga is daar een drukke muzikale bedrijvigheid, veel meer dan in Veenendaal.
Er wordt gespeeld op oude legerversterkers en ik word gevraagd voor de band Moonlight Soul. Charlie Angenois speelt daar bas op een Spaanse gitaar met vier snaren. Leo Henninger speelt op de elektrische gitaar.
In Veenendaal komen in de Katholieke Kerk de zogeheten Beatmissen van de grond.
Bandleider Rob de Vos vraagt mij saxofoon te spelen in het kerkbandje “De Salvatorband”. Rob de Vos weet mijn interesse voor de basgitaar te wekken, hij is een veelzijdige muzikant met een eigen basstijl die ik het best kan omschrijven als onstuimig en solistisch. Gerard Pas speelt gitaar. Gerard Faber drums en veel later doen ook Peter van Tuil en Kees van de Klift soms mee.
Na afloop van de mis veel tijd voor het spelen van een blues, met veel kabaal.
Op school in Veenendaal leer ik Peter van Tuil kennen, hij vertelt mij dat hij drummer is en neemt mij mee naar de oefenruimte aan de Brinkersteeg.
In de hoek staat een Egmond basgitaar.
Ik grijp mijn kans en samen met Peter spelen we als er een lesuur van school uitvalt.
De basgitaar koop ik van Peter van Dijk.
Ook koop ik een oud drumstelletje van Arie van de Kraats.
Hij is de drummer van de Arrowheads, een bandje waar ook Hans Demoed in speelde.
Het drumstelletje heb ik inderdaad gebruikt bij De Vooruitgang.
Met de groep De Vooruitgang hadden we groot succes op het C.L.V. omdat ze volgens mij de muziek van Han Troost niet begrepen.
Han speelde met Jan Pilon en Dik Schoonderbeek o.a. het nummer ‘Opa’s eerste rijles’, en wij speelde vol overgave ‘Daar was laatst een meisje loos’.
Niet genoemd door Jan de Boer is Jan Geluk op wasbord.
Een enorme steun voor de ritmesectie.
Met Peter van Tuil beland ik weer in Ede op school en kom wat oude bekenden tegen
waaronder Leo Henninger en Charlie Angenois. (Jef Slijderink)
Paul Niesing
Wat technische informatie betreffende de gebruikte instrumenten:
Kees van Hardeveld: Fender precision
Kees van der Klift: Elite gitaar later Hägstrom
Peter van Tuil: Drumstel Gretch, gekregen voor zijn verjaardag van zijn ouders.
Paul Niesing: Basgitaar, merk Burns (heel bijzonder).
Leo Henninger: Speelt op semi-accoustische gitaar, merk Höffner.
Charlie Angenois: Een Japanse bas, merk Dia, versterker is een Selmer.
Hans Hiensch: Viscount orgel.
Versterkers van te klein formaat volgens de laatste mode werden in een grotere behuizing gebouwd.
Zo speelde Kees van Hardeveld op een ‘Geloso’ versterker in een imitatie Marshall kast.
Is dit nu niet echt iets voor Veenendalers?
Een mening.
In Veenendaal stond de kwaliteit van de popmuziek op een laag pitje.
Er waren geen mensen die goede nummers konden schrijven en teksten maken.
Natuurlijk moest je alles met je instrument maar zelf uitzoeken en experimenteren.
Maar de grote jongens kwamen toch uit de Randstad.
Indische jongens van toen hadden een bredere akkoorden kennis, zij speelden akkoorden in een andere zetting.
Charlie was een natuurtalent maar werd niet toegelaten op het Conservatorium, daar werd namelijk nog geen moderne muziek gedoceerd.
Nu geeft hij zelf les aan het Conservatorium en begeleidt samen met Cor Bakker alle groten der aarde.
Jan van der Wolf heb ik nooit zien spelen maar ik zou weleens willen weten met wie ik hem zou moeten vergelijken wat stijl betreft.
Was hij werkelijk zo goed? De Vooruitgang was een hele leuke ‘Anti-Band’.
Er is volgens mij in ‘De Ruif’ in Veenendaal aan de Nieuweweg ook veel gebeurd op muziekgebied. (Jef Slijderink)
Jan van der Wolf
De boerderij aan de Brinkesteeg werd gehuurd door Johannes Factotum, waarin naast Rob de Vos meespeelde: IJnze den Hengst, Peter van Tuil, Jaap Pilon en Henk de Haas, zoon van de groenteboer op de Jan Steenlaan.
Ik heb zelf ook enkele keren met Jan van der Wolf gespeeld, maar dat was altijd in los verband.
Eénmaal in de Pomp, maar dat optreden hebben we op ‘t laatste moment afgelast.
Dat ging als volgt:
Jan was toen al een (nog) levende legende, en we zouden een optreden verzorgen op een muziekdag, waar diverse bands zouden optreden.
We waren als laatste ingepland (top of the bill!) maar de jazzband voor ons (ik geloof met Paul van Kreel op drums) rekten hun optreden zo lang, dat er voor ons nog maar een hele korte tijd overbleef (strenge sluitingstijd toen).
De organisatie wilde echter niet ingrijpen, en omdat we er niets voor voelden om een geamputeerd repertoiretje te spelen hebben we onze spullen gepakt. (Rob de Vos)
Johannus Factotum: Johannes Factotum was wel een bandje met veel lyceum gangers, maar Peter van Tuil zat volgens mij op de LTS, dus echt elitair was het toch niet.
De band is begonnen in 1968 en heeft zo’n 2 jaar bestaan, met veel oefenen en een aantal leuke optredens.
Overigens was de eerste pianist één van de jongens van van Zanten van de markt, maar die is verwijderd nadat hij herhaaldelijk te laat kwam of zelfs helemaal niet kwam opdagen. Rob de Vos - basgitaar Peter van Tuil - drums IJnze den Hengst - gitaar Jaap Pilon - zang Wim van Zanten - piano (Wim van Zanten was een zoon van Gijsbert van Zanten, de muziekleraar die op de markt woonde).
Na Johannus Factotum werd er nog doorgespeeld op de Brinkersteeg, o.a. met Jan van der Wolf.
Dat (her)optreden van Johannus Factotum kan ik mij heel goed herinneren.
Met The Blues Company speelden wij elke maand in Theatercafé Hofplein, het café van Frans Pilon en Peter Baten. Wij nodigden dan regelmatig gasten uit.
Ik heb toen gezocht naar o.a. IJnze de Hengst maar kon hem niet opsporen.
Ik heb later begrepen dat hij niet meer wil spelen.
We hebben toen met de volgende formatie gespeeld in het Hofplein: Rob de Vos - basgitaar Peter van Tuil - drums Jaap Pilon - zang Kees van de Klift - gitaar Peter van Dijk - toetsen
We hebben ook nog een keer een gastoptreden gehad met Bram van Soest en Kees van de Klift.
Daar kwamen nogal wat oude bekenden op af.
Was best leuk dat soort gastoptredens, iets losser als een officiële reünie. (Peter van Dijk)
Wat Rob aanhaalt over dat optreden in de Pomp klopt.
Hij was zeer verbolgen dat er geen tijd meer was om te spelen.
Jef weet dat ook nog wel. Er werd aangekondigd dat die band waarover hij sprak 1 uur zou spelen waarna hij uitriep " 1 uur !!!!!!!" en vervolgens niet meer wilde spelen. (Peter van Tuil)
Wat Jan van der Wolf betreft, hij heeft ook gespeeld in een band met Jaap Drupsteen (bas)
en Mik Thoomes. Cor Lagerweij had een onconventionele baskast gebouwd die vreselijk ‘clipte’.
Job omschrijft de muziek als ‘de trage versie van Electric Ladyland’ en heeft een aantal oefensessies meegemaakt.
Met deze band werd de prestigieuze Wessel Ilckenprijs in de wacht gesleept. (Ik heb hier niets over kunnen vinden, volgens mij klopt dit niet). (GD)
Er schijnt kort een band bestaan te hebben die Sex & Seven heette.
In die band zaten o.m. Hans ‘Patat” (Slotboom), Henk Stoffer op drums en waarschijnlijk
Koen van Engelenburg.
Bert Prins heeft de band zien optreden in Eltheto, waar ze een cover speelden van Satisfaction.
Later speelde Henk Stoffer regelmatig in de Instuif en de Ruif, samen met Frans Davelaar (zang), Han op de Woerd, gitaar en Wim van Burken (gitaar/zang) in Relax.
Toen ik op een revival optreden Henk Stoffer naar Sex and Seven vroeg, kon hij zich er niets van herinneren. (Bert Prins - Gerard Davelaar) Frans van Tuil (18-07-2008)
Erg bedankt voor je tip over de weblog met muziek uit de jaren 60 en 70 in Veenendaal.
Veel herkenbare dingen, ook veel grijze gebieden voor mij.
Zo wist ik niet meer dat de Soos naast de Brugkerk omgedoopt werd tot Moduul, maar wel een o ja... gut... ik was daar bij, bij het verzinnen van die naam.
Ik ken jou vooral van de Ichthus, beetje erg gristelijke school, en van de Soos, waar je aankwam met o.a. The Incredible Stringband, John Mayall, Dr. John etc.
Voor mij muziek van de (Veense) underground.
De muziek die in de Soos gedraaid werd heeft wel mijn muzikale voorkeuren bepaald.
In mijn milieu en bij mijn vrienden kende niemand deze muziek.
Kees vd Klift - Jan Pilon
Ik was af en toe bij optredens van de band van Kees van de Klift uit Overberg, en ook Henk de Haas herinner ik me nu ook.
Hij voetbalde in hetzelfde welpen-kampioenselftal van VRC en van de CNS 1-school van meester Dillingh, samen met o.a.
Dik van de Bovenkamp, Jaap Dillen en Arie Schans.
Leuk dat op de site het fotootje staat van een politieke bijeenkomst in de Soos, met mij als een van de deelnemers.
De foto heb ik overigens zelf al, uitgeknipt uit de Rijnpost of de Vallei.
Fien kende ik ook, zat die niet in mijn klas?
Zijn jullie nog getrouwd of bevriend?
Gerda van de Bovenkamp, haar vriendin, was mijn overbuurmeisje.
Jullie hadden zo'n apart groepje, een clan, een stelletje deugnieten.
Ikzelf was een brave borst van de Larikslaan, maar stond wel open voor de underground-cultuur.
Op mijn 19e jaar ben ik uit Veenendaal weggegaan.
Ik ging Nederlands studeren in Den Haag.
Jarenlang in Leiden gewoond en gewerkt en nu alweer 7 jaar in Enschede, als docent NT2.
Rob de Vos herinner ik me ook nog, die rossige bard.
Ook de beatband in de katholieke kerk waartegen Gerard Reve fulmineerde.
Die woonde toen op de Boslaan en keek uit op het klaslokaal van meester Klomp die met de klas psalmen zong.
Verder deed ik wel eens wat voor de Wereldwinkel, staat ook op de weblog.
Daarop staat eveneens dat Mik Thoomes jazz speelde.
Ik weet nog goed dat hij met zijn band in nota bene de Petrakerk een soort free jazz-concert gaf, met een hoop herrie.
Ik geloof niet dat veel mensen het konden waarderen.
Ondanks dat ik al meer dan 35 jaar buiten Veenendaal woon, ben ik nog steeds geïnteresseert in m.n. oud-Veenendaal.
Ik verzamel oude foto's, oude documenten. (Frans van Tuil aan Gerard Davelaar)
Ik ben ook bij de Kerst-inn bijeenkomst in de Petrakerk geweest, een revolutie op zich!
Degenen die op de foto bij het artikel staan zijn:
Jakob Brederveld, Pieter Anbeek, Cees Croes en Wim van Manen.
We moeten toen veel overredingskracht gehad hebben om de kerkeraad zover te krijgen muziek van die tijd in de kerk te mogen laten horen! (Nel van Reenen)
MINISINK TOWNHOUSE
Een duo bestaande uit Auke Ozinga (vocal, gitaar) en Freek Berrier (toetsen, naar Attraction), in 1972 komen Mary Hehuat (bas), Leo van de Ketterij (gitaar, ex-Shocking Blue, naar L & C Band) en Cees Meerman (drums, ex-Temple, naar Smyle).
Popgroep Minisink Townhouse bevat leden uit o.a. de bands After Tea, Brainbox en Shocking Blue. Upstairs 52 is de enige single die de band uitbrengt. Ilja Gort gaat vervolgens korte tijd verder met de groep Twelve O'Clock.
In 1972 werd Minisink Townhouse begeleidingsband van de zanger Jody Purpora (Taxfree).
In de Trident Studio te Londen nam Purpora met Minisink Townhouse het nummer "You sure look good to me" op, een compositie van Purpora en Van de Ketterij (Pink Elephant-label).
Single: Upstairs 52/Found a home, Philips 6000060 (1972) Jody Purpora: You Sure Look Good To Me/Count Your Blessings (Pink Elephant)
Over de Ruif zijn ook hele verhalen te schrijven, maar ikzelf kwam daar eigenlijk niet.
