dinsdag 15 augustus 2017

POPFESTIVAL LAMMELIET IN GARAGE


Blue Planet (Den Haag), Mr. Albert Show (Eindhoven) en de groep Earth and Fire (Den Haag).
Dat zijn de bands die de jeugd uit Veenendaal en omgeving op Lampegietersavond, maandag 14 september, gaan bezighouden in de grote garage van Van Schoonhoven aan de Industrielaan.
De Stichting Jeugdwerk “De Instuif” heeft het programma van 14 september (1970) voor de oudere jeugd rond, terwijl over de lampionnenoptocht nog enkele besprekingen moeten worden gevoerd.
Het muziekfestijn in garage Van Schoonhoven, dat om half acht begint, word gehouden onder de naam Popfestival Lammeliet.
De organisatoren verwachten hiervoor een grote belangstelling.

UITVERKOCHT
DE hal aan de Industrielaan, gratis beschikbaar gesteld door de fa. Van Schoonhoven, biedt plaats aan ongeveer 1500 personen en het is niet uitgesloten dat het deze avond een uitverkocht huis wordt.
De kaarten voor deze avond zijn in de voorverkoop verkrijgbaar voor vier gulden, terwijl de toegangsbiljetten aan de zaal een gulden meer kosten.
Bij muziekhandel Van Heesch op de Markt en aan de Patrimoniumlaan en bij deze firma in Rhenen zijn de kaarten in de voorverkoop.
De instuif-leiding verwacht veel van de optredens van de drie bekende formaties.

Blue Planet in de garage
(De Vallei, 28 augustus 1970)

De optredens werden bijgewoond door “een paar honderd” jongelui, dus van uitverkocht was geen sprake.
De meeste jongeren hingen rond in het centrum van Veenendaal. Rond negen uur werden dranghekken geplaatst en verscheen ook de mobile eenheid uit Ede. Tot in de kleine uurtjes moest de politie patrouilleren, vooral in de Hoofdstraat, waar baldadigheid en vernielzucht de overhand had.
Er werden een aantal arrestaties verricht, maar door de regen liep het niet echt uit de hand.

maandag 8 mei 2017

SNOWY WOOD



SNOWY WOOD - 1e bezetting: Bram van Soest - Zang, 
Kees van de Klift - Sologitaar
Kees van Hardeveld - Basgitaar, Peter van Dijk - Orgel, zang, Jan Pilon 
Omschreven als de 'Veenendaalse Blues- en Countrygroep' werd de formatie opgericht in 1968, als een voortzetting van de Overbergse groep Kriterium.

Bassist Paul Niesing van Kriterium werd vervangen door Kees van Hardeveld (ex - As2O3), en er werd geoefend in de opslagruimte achter de winkel van Van Hardeveld aan de Hoofdstraat.

In eerste instantie werden er obscure West Coast covers gespeeld van Quicksilver Messenger Service en The Doors, maar ook van nog onbekendere artiesten als de eerste band van Jerry Jeff Walker, Circus Maximus, en 31th of February.





In de gang van De Instuif, Veenendaal
Enthousiaste bandleden streven naar eigen stijl

Al kent het muziekwereldje tijden van mineur en majeur, aan deze stemmingen wenst de sterk opkomende Veenendaalse blues en country groep Snowy Wood niet toe te geven.

Het blijkt echter ook niet nodig te zijn, nu zij ieder weekend gevuld zien met een optreden, voornamelijk in plaatsen in de Achterhoek en in en om Utrecht.

Optreden in Veenendaal kan als een zeldzaamheid beschouwd worden.
Die tijd hebben we al gehad.

"In het eerste jaar, dat we deze formatie hadden, werden we nog al veel gevraagd door verenigingen om op bepaalde feestavonden te komen spelen.
Nu treden we meestal in dancings op", licht een Snowy Wooder toe.

Op de solo-gitarist, na, komen de leden van de band uit Veenendaal.

Henk de Haas, de slaggitarist (scholier en 18 jaar oud), is nieuwkomer bij de groep.

De overige leden van de band zijn: Jan Pilon, de 16-jarige drummer en nog scholier ("ik krijg nog steeds wat drumlessen"), de 19-jarige Bram van Soest, zanger en in het dagelijkse leven gemeente-ambtenaar, Kees van de Klift, de 19-jarige Overberger als solo-gitarist en de 20-jarige HTS-student Kees van Hardeveld als bassist.

Deze vijf-man sterke groep bestaat nu ruim 3 jaar en is in wezen voortgekomen uit de indertijd geformeerde hand Kriterium.

Snowy Wood werkt nu driftig aan een repertoire, dat een eigen gezicht zal moeten geven aan de groep.

Blues en country-stijl zijn ruim vertegenwoordigd.
"Af en toe gooien gooien we er wat commerciële nummers tussendoor. 
Dat hangt eigenlijk af, hoe de reacties van het publiek zijn.
Wanneer we in Gelderland of Overijssel spelen, verschilt het genre nogal eens met een optreden in Utrecht", zegt Bram van Soest.
Hij is ook de man, die zorgt voor eigen teksten, samen met solo-gitarist Kees.

"Vaak is een vrij actueel gebeuren aanleiding om een tekst voor een liedje te maken. 
De romantische stijl van schrijven is nu totaal voorbij. De tekst wordt nu wat directer gesteld".

De muziek bij de zelf gecreëerde liedjes, wordt gemaakt door Kees van de Klift.

Overige inspiratiebronnen vinden de leden van Snowy Wood in de klanken van Cuby & the Blizzards,
waarvan de meeste leden fervente aanhangers zijn.

De drummer blijkt meer de voorkeur te geven aan de Amerikaanse groep Crosby, Stills & Nash.

Snowy Wood denkt er sterk over om zo langzamerhand op deze stijl over te gaan.
Dit zal meer vocale bijdragen vereisen.

Naast slaggitarist zal dan ook Henk vocaal meer aan bod komen.

Nu nog goede repetitie ruimte in Veenendaal

De bandleden betreuren het echter, dat zij nog niet de beschikking hebben over een goede repetitieruimte.
In Veenendaal hebben zij bij diverse instanties geprobeerd iets geschikts te krijgen, maar vele pogingen hebben nog tot niets geresulteerd.
Momenteel moet er om te repeteren naar Rhenen gereisd worden, waar gemusiceerd kan worden in een ruimte die belangeloos is afgestaan door een clubhuis.

Alle bandleden hopen echter dat hun wens om een ruimte in Veenendaal te krijgen, nu eens in vervulling kan gaan.

De belangen worden, voorzover dat zelf niet kan worden gedaan, behartigt door een theaterbureau in Zeist.
Mede door deze bemoeienissen speelde de groep enkele weken geleden op de vliegbasis Soesterberg. Nog enthousiast is Snowy Wood  over een optreden in Loosdrecht, dat ruim twee uur mocht duren.

Optreden in De Instuif, Veenendaal

De jonge musici zijn overigens van mening, dat zij voor een ondergang zijn behoed, doordat zij al hun instrumenten en installaties niet op afbetaling hebben gekocht.
Dit in tegenstelling met vele andere groepen.

Financiële zorgen hebben zij nog niet, gezien de honorering voor hun optreden vrij redelijk is.
"Nu nog een billijke ruimte om te repeteren, dan hebben we wat minder zorgen voor de drukke winterperiode", meent Jan Pilon.

Maar deze voorlopige handicap zal een verhoogde concentratie op hun blues-, country- en soul-stijl niet verstoren.
(De Vallei, 25 augustus 1970)

video
Repetitie opnames:

- Oops I Can Dance (Circus Maximus)
- We could be so good together (Doors)
- Pride of Man (Quicksilver Messenger Service)
- Sandcastles (31th of February)
- Inspiration (Snowy Wood)
- Inspiration #2 (Snowy Wood)
1e bezetting 1968/69, opgenomen bij Cees van Hardeveld.
Kees v.d. Klift - sologitaar, Cees van Hardeveld - basgitaar, Bram van Soest - zang, Jan Pilon - drums, Peter van Dijk - orgel.



- Judy wants a new love (Snowy Wood)
- Experimental (Snowy Wood)
- Reason to Believe (BrainBox)
- Sound of you and me (Ernst Kraft van Ermel)
- Appleknockers Flophouse (C+B)
- Sinner’s Prayer (BrainBox)
- I’m a Man (Chicago Transit Authority)
2e bezetting - minus Peter van Dijk

Snowy Wood in Overberg

Vrijdagavond werd in het cultureel centrum van Kamp Overberg  door het bestuur van de personeelsvereniging - hiertoe in staat gesteld dank zij de welwillende medewerking van de directrice een beatfeest georganiseerd.
Waren de verwachtingen dagen van te voren hoog gespannen, muziek, zang en versiering van de zaal hebben er niet in het minst toe bijgedragen, dat aan deze verwachtingen ruimschoots werd voldaan.

Voor deze avond had men de beatband Snowy Wood geëngageerd, bestaande uit
solo-gitarist Kees v. d. Klift (leider) uit Overberg en verder uit Veenendaal basgitarist
Kees v. Hardeveld, drummer Jan Pilon en zanger Bram van Soest.
Zij speelden o.a. in Almelo, Hilversum, Amersfoort en Utrecht.

Op voortreffelijke wijze bracht deze hard werkende groep o.m. nummers van Led Zeppelin, Brainbox en Cuby and the Blizzards.
(De Vallei, 25 mei 1970)

Hieronder een paar tracklists van tapes die tijdens optredens zijn opgenomen:



SNOWY WOOD - Arcade, Schiedam, 7 maart 1970
(2e stem Jan Pilon)
Steppin' To My Shoes
Willin'
Wild Horses
She's Got It
Brand New Day
Have Mercy (Brainbox)
Jumpin' Jack Flash
I'm A Man
Pretty Woman
Snowy Wood

SNOWY WOOD - Veenendaal, mei 1971
Reason to Believe
Heartbreaker
Jazzy eigen nummer
The Sound of You and Me
Bluegrass
Sweet Little Sixteen
Go Down Sunshine
Don't Want You No More

SNOWY WOOD - Otterlo, juni 1971
My Back Pages
She's Got It
Questions of a Thousand Dreams
I'll Be Wondered
Peter, Kees en Kees
White Room
Wild Horses
Wee Wee Baby
Sweet Little Sixteen
The Sound of You and me
Willin'
Heartbreaker (+ drumsolo)
Five Long Years
I'm A Mover
Back Street (arr. van de Klift)
My Back Pages/Baby What You Want me To Do?
Midnight Mover
Since I've Been Loving You
Summertime
Wang Dang Doodle
The Sound of You and Me
Questions
Pride of Man
Five Long Years

Kees van de Klift - gitaar
Kees van Hardeveld - bas
Jan Pilon - Drums
Bram van Soest - zang
Henk de Haas - gitaar.
Laatste optreden met Jan Pilon

Kees en Jan
Het laatste optreden van Snowy Wood vond plaats in Otterlo, op 4 augustus 1971.
Daarna trad de groep op onder de naam Sabah.

(De kleurenfoto's werden gemaakt door Paul Niesing, de super-8 film werd in Otterlo gemaakt, I'm A Man is een opname gemaakt tijdens een repetitie).

vrijdag 14 april 2017

JEUGDRAAD WERKT HARD AAN ORGANISATIE

Officiële programma van Stick to Sticks bekend

Het officiële programma van Stick to Sticks, het beat festijn dat de financiële basis voor de Veenendaalse jeugdraad moet gaan worden is bekend.
Topartiesten uit de Nederlandse popwereld zullen meewerken aan het feest, dat uiteindelijk door de Veenendaalse bevolking tot een succes moet worden gemaakt.

Het programma is aantrekkelijk; evenals de opzet van de avond.
Het is de eerste stap die de jeugdraad (in oprichting) onderneemt om in Veenendaal wat te laten gebeuren.

Het publiek zal nu moeten bewijzen of hieraan werkelijk behoefte is.

Het festijn, waaraan veel topartiesten deel zullen nemen, geniet al de aandacht van de radio.
25 mei zal Michiel de Ruiter aandacht besteden aan het programma in zijn Radio Jazz Magazine, dat om 15.00 uur begint op Hilversum 1.
Ook het programma "Tijd voor Teenagers" schijnt belangstelling te hebben.
Mik Thoomes zal Stick To Sticks volgende week vrijdagavond zelf aankondigen in het programma "Hé" om 19:00 uur eveneens via Hilversum 1.

Het punt waar het om gaat is volgens jeugdraadlid Hedda Buys: "De Veenendalers moeten nu zelf bewijzen dat ze in Veenenedaal eens wat willen zien gebeuren. De jeugdraad organiseert dit gebeuren helemaal op eigen risico. Maar dat is niet het ergste als het mislukt.
Het ergste is dat er dan helemaal niets meer gebeurt hier.
Dan hoeft het schijnbaar niet".

Het programma begint op vrijdag 31 mei aanstaande om negen uur 's avonds met een optreden van de Veenendaalse band As203, gevolgd door een optreden van de Utrechtse band Full House van manager Jaap van de Klomp.
De liedjeszanger Theo Snijders uit Amsterdam zet het programma voort met enkele voorbeelden van het puur Nederlandse chanson.

De avond bereikt vervolgens een cultureel hoogtepunt door een optreden van The New Acoustic Swing Duo, Dit duo bestaat uit de gebroeders Peter en Han Bennink.
Han Bennink wordt algemeen als de beste jazzdrummer van het ogenblik in Nederland aanvaard.
Vorig jaar won hij de Wessel Ilcken-prijs, de jaarlijkse Nederlandse jazzprijs verbonden aan het Prins Bernhard fonds. Onlangs kon men van hem nog een televisie-portret zien.
Zijn broer Peter Bennink was al eerder in Veenendaal te beluisteren.
Hij speelde op tweede kerstdag dit jaar 's morgens in de Petrakerk tijdens een speciale kerkdienst.

Na dit intermezzo van eigentijdse jazz is het woord aan de oude rhythm and blues-muziek.
Bert Jansen uit Groningen zingt een aantal songs en begeleidt zichzelf op z'n mondaccordeon.
Bert is het grootste talent in zijn genre in Nederland op het ogenblik, volgens één der organisatoren van Stick to sticks, Mik Thoomes. Hij bereikt vreemde effecten op zijn instrument en beheerst dit volkomen.

De avond wordt besloten met een optreden van de bekende beatgroep uit de hoofdstad Dragonfly.
De beatorkesten worden alle omringd door Beatgirls, bekend van de televisieprogramma's Waauw en Moef Ga Ga.

De situatie-schets van de Eierhal op 31 mei aanstaande.
Midden in de zaal de lichttoren
waarop de projectoren en filmcamera's van
Hans Dukker worden geplaatst.
Lichtmachine

Gedurende het gehele programma draait de nieuwe show van Harry Dukker.

Midden in de Eierhal staat zijn lichtmachine, die "The complete crazy light machine" projecteert op de wanden, het plafond en het publiek.

Volgens Harry Dukker is dit programma, nog nooit eerder vertoond. Hij werkt met diaprojectoren en filmcamera's. In de diaprojectoren plaatst hij vloei- en injectiedia's. Vloeidia's zijn van te voren met verf vervaardigde dia's. De verf gaat door de warmte van de lamp bewegen. Sterk vergroot geeft dit continu wisselende kleurenspel prachtige effecten. Injectiedia's geven een plotselinge explosie in vorm en kleur, omdat men tussen de diaglazen verf spuit. Een wand van de Eierhal wordt helemaal bedekt met projectieschermen. Naar de andere kanten projecteert men op de aanwezige ondergrond.

Aan de organisatie van de productie van de jeugdraad in oprichting Stick to sticks wordt hard gewerkt door de gehele jeugdraad, inclusief de hoofd-inspecteur van politie W. C. H. Dekker en de heer A. H. van Pijpen.
Allen zijn zij enthousiast om ervoor te werken dat er in Veenendaal in de toekomst wat te doen zal zijn. De politie is overal van op de hoogte. Om de avond zoveel mogelijk volgens schema te laten verlopen maakte Mik Thoomes een situatie-schets van de Eierhal.
Hij werkt samen met Hedda Buys avond aan avond aan de organisatie van Stick to sticks, het gebeuren dat de stoot moet geven tot de ontwikkeling van een culturele recreatie voor Veenendaal.

donderdag 13 april 2017

Wout Blauwkous over Stick to Sticks


Het waren allemaal"sticks voor niks",  afgelopen vrijdagavond in de eierhal.

De Veenendaalse jeugdraad ging met zijn uitbundige start de mist in.
En de eierhal bijna in de fik.
Ik constateer dit alleen maar.
U moet hierachter geen vorm van leedvermaak zoeken.
Dat kun je bij personen van mijn generatie nog wel 'es bespeuren.
Ik ben d'r zo een tegen het lijf gelopen van de week.
Het is niet een van de plezierigste mensen die mij van tijd tot tijd tot staan brengen om - meestal onverzocht - hun mening op het plaatselijke gebeuren te lozen.
Eén van de mensen die zich meestal ergeren aan wat anderen op poten zetten.
Omdat ze het zelf wel tot woorden brengen, maar de daden aan hun medemensen over laten.
Hij had het allemaal wel voorzien: de afgang van de jeugdraad bij het eerste optreden naar buiten.

En hij vond het maar goed ook.
"Als we alles maar laten begaan, maken de wilden op den duur de dienst uit en komen de bezadigde, goedwillende, mensen niet meer aan bod" was zijn mening.

Ik meende zelfs enige verkneuteringen bij hem waar te nemen over het mislukken van de happening in het aangevreten gebouw in het Achterkerk, waar wekelijks nog slechts de productie van enkele Barnevelders wordt verhandeld en dat verder zo af en toe dienst doet als weegplaats voor varkens die gekeeld moeten worden.
Zichtbaar demonstreerde hij een dosis leedvermaak over het mislukken van de jeugdbijeenkomst.
In gedachten heb ik hem dan ook maar de zegen gegeven, want met dit soort personen valt geen woord te wisselen dat toevallig niet in hun eigen mening thuishoort.
De jongelui mogen het best weten: ik heb me ook afgevraagd of dit nu wel de juiste manier was om te laten zien dat je er bent.
John vd Klift als sandwichman
Dat je bestaat.
En wat je uitdraagt.
Ik meen dat een college, dat zich jeugdraad noemt, tracht de gehele jeugd van Veenendaal te vertegenwoordigen.

Dat daarin de verschillende gezichtspunten van de plaatselijke jeugd in al haar geledingen worden gebundeld en dat men vanuit die gemeenschapsgedachte tot handelen overgaat.
Het voorgaande lijkt op een zin uit een rapport van de een of andere wijsneus in de sociologie of weet ik-wat-voor-etaleur van eigentijdse gedachten, maar ik hoop dat u het begrijpt.

Jongelui die vandaag-den-dag hun vrije tijd opofferen om ouwe karkassen met kunstvezel te behangen voor hun soortgenoten heb ik altijd nog liever dan het slag - en dat is verreweg in de meerderheid - dat op het gat gaat zitten afwachten wat een ander er allemaal wel van gebrouwen heeft.

Wat dat betreft mag ik niet anders dan de actie die de jeugdraadleden hebben tentoongespreid prijzen.
Maar was dit wel de manier om "hoi" te roepen?
Wat is hiermee bewezen?
Slechts, dat een aantal van vierhonderd hippies belangstelling hebben voor een evenement met keiharde muziek, drillende beatmeisjes en een vuurtoren met technicolor.
Dan wil ik nog buiten beschouwing laten de lummels die de aanstekers wat te los in de zak zaten en die in hun onnozelheid niet hebben voorzien wat er gebeurd zou zijn als het vuur meer vat gekregen had op het brandbare feestlokaal.
Misschien kunnen ze zich nog herinneren wat er destijds in Brussel is gebeurd.
Ik kan niet anders dan vaststellen, dat de Veenendaalse jeugd tegen deze wijze van verpozing heeft gestemd.
Er is niet voldoende behoefte aan deze vorm van ontspanning.
De jeugdraad heeft erom gevraagd om dit te laten zien.
Welnu, men is er nu achter.
We wachten met belangstelling op de democratische samenstelling van de definitieve jeugdraad.
Dat zal gebeuren door middel van verkiezingen.
Een stemming waaraan iedereen tot een bepaalde leeftijd kan mee doen.
Ik hoop van harte voor de voorlopige jeugdraad, dat men een beetje meer dan vierhonderd stembriefjes in de bussen krijgt.
Want wil het zaakje op een democratische manier van de bodem komen dan zal de jeugd zich in diverse variëteiten moeten hebben uitgesproken.
Is dit niet het geval en blijft de deelneming aan de stemming beperkt tot een paar honderd belangstellenden dan moeten we nuchter vaststellen dat een jeugdraad geen bestaansrecht heeft.
Dan zou de raad slechts een liefhebberijtje van een aantal lieden zijn.
Maak er dan maar een clubje van.
(7 juni 1968)

woensdag 15 maart 2017

“… Ik heb één illusie ...”

Het woord is aan WAYLAND KRAFT VAN ERMEL

Met een welhaast teder gebaar alsof het een pasgeboren kind is, legt Wayland Kraft van Ermel (41) de kostbare Hawaiian-gitaar op zijn knieën.
“Luister …” zegt hij, “dan hoor je orgels, klokken en violen”.
Dan komen zijn vingers in beweging. Ze glijden in soepele bewegingen over de strakgespannen snaren.
Het dode instrument komt tot leven, eerst langzaam … aftastend, dan vlugger en plotseling is de kamer gevuld met de zuiverste en mooiste klanken die dit instrument kan voortbrengen.
“Ik zal je een viool laten horen”, zegt Wayland en werkelijk, even later is het pure vioolmuziek die zijn soepele vingers uit de gitaar strijken.
Hij pakt een gewone gitaar.
“Dit is jazz …”
“Dit is rock …”
“Dit is een wals …”
Zijn vingers dansen over de snaren. Zijn voeten geven automatisch het ritme aan.
Nee … hij speelt niet op een instrument.
Hij bespeelt het.
Hij laat het zingen, fluisteren, kreunen en jubelen.
Een wonderbaarlijk man.
Een voortreffelijk musicus.

Wayland Kraft van Ermel woont met zijn vrouw en zoon aan de Westersingel 71 in Veenendaal.
Ze hebben heel wat beleefd voordat ze hier hun intrek in deze flat konden nemen.
“Mijn vader was assistent-resident en een volbloed Nederlander. Hij was van adel, vandaar ook die dubbele achternaam. Later trouwde hij met een Sumatraanse vrouw. Eén van zijn kinderen werd eerste violist van de Java-kunstkring en dát was mijn vader. Eerlijk, wat die man uit zijn viool kon halen, dat was onvergetelijk. Zijn viool heb ik nog. Mijn moeder leeft nog … ja, ze is ook in Holland. Maar weet u wat ik nooit vergeten zal? Mijn vader is één van de beste violisten geworden, maar hij heeft nooit gestudeerd. Alles heeft hij zichzelf aangeleerd"
Toen Wayland veertien jaar was kwam de vraag die zijn moeder al lang verwacht had: hij wilde een gitaar hebben.
“Moeder zei nee. Ze wilde niet hebben dat ik straatmuzikant werd of zo. Een poosje later zag ik bij mijn vriend in de kelder een gitaar liggen zonder achterblad. Ik kreeg ‘m en timmerde er een stukje triplex tegen. Niemand gaf mij les en toch bleef ik oefenen”.

Vierentwintig was Wayland toen hij een ensemble vormde. Bij de eigenaar van het grootste restaurant in Batavia ‘Gardenhall” vroeg hij of hij mocht optreden. “Toon je kunsten maar", zeiden ze daar. Een paar uur later werden we eruit geschopt. Het klonk zo vals … iedereen lachte ons uit, maar dat was juist het moment waarop ik precies wist wat mij te doen stond.
Ik moest en ik zou doorgaan. Ze zeiden: “Schei er toch mee uit”. Ik zeg: “nee … ik kom hier terug!
Wayland kwám terug!
Vijf jaar later stond hij weer op de stoep van de Gardenhall en hij kreeg het langste contract wat ooit getekend was: 2 jaar lang!
Hij speelde vaak met George de Fretes van de beroemde “Royal Hawaiian Minstrels” en verdiende veel geld.

Totdat de politieke verwikkelingen het gezin Kraft van Ermel noodzaakten hun geboorteland te verlaten en naar Holland te vertrekken. Ze kwamen hier met niets.
In één slag was hun toekomst in dat land verloren.

“We mochten niet meer dan 10 kilo aan lijfgoederen meenemen”, zegt Wayland, “en dus had ik ook geen versterkers, gitaren en zo meer”.
Ze zwierven eerst van het ene contract-pension naar het andere en kwamen pas twee jaar geleden in Veenendaal terecht.
Zijn muzikale verlangens had hij steeds naar de achtergrond weten te dringen, maar ook hij wist dat een enorme liefde, in dit geval voor de muziek, eens toch de overwinning zou behalen.
Die dag kwam toen hij bij een muziekhandel een prachtige versterker zag staan.
De herinneringen overspoelden hem en voordat hij het wist, stond hij binnen.
“Ik vroeg wat kost die? Vijfhonderd gulden zeiden ze. Ik had geen geld en toch hebben ze mij geholpen. Ik mocht hem in gedeelten betalen”.
En zo kwam de muziek weer volop in het leven van deze man.

Op het ogenblik doet hij verschillende dingen.
Hij geeft les aan voornamelijk jongelui die van gitaar houden.
Hij heeft een eigen band “The Royal Hawaiians”.
Kortgeleden nog trad hij op voor de Veenendaalse bejaarden.
Kosteloos en met enorm succes.
Je kunt uren met hem over de muziek praten. Hij laat platen horen en legt uit hoe je Hawaiian muziek moet beleven. Natuurlijk speelt hij ook het moderne genre, zoals jazz, rock, kortom alles.
Eén grote wens heeft Wayland: weer beroepsmusicus worden. Zijn plan is om met de gitaar gewijde muziek te gaan maken. Hij heeft al een auditie-zitting van een grote platenmaatschappij aangevraagd.
Zij gevoelens onder woorden brengen gaat hem moeilijk af. Hij praat liever met zijn gitaar. Zodra hij het instrument aanraakt gaat het leven.
In feite is hij van adel maar “ik ben een gewone jongen” zegt hij.
Inderdaad “een gewone jongen” maar dan met een muzikale vakmanschap die zijn weerga vrijwel niet kent.
(5 april 1963)



donderdag 9 maart 2017

DE ‘COMEBACK’ VAN JOHANNES FACTOTUM

Voormalige Veenendaalse bluesband komt na dertig jaar weer in actie

Zo rond 1970 waren ze ‘wereldberoemd in Veenendaal en omstreken’.
Populair bij de jeugd, verguisd door de oudere en zeker in die tijd nog overheersende Calvinistische medeburgers.
Beticht weren ze van rebellie, bacchanalen en seksuele uitspattingen.
De bandleden van Johannes Factotum vonden de roddels juist prachtig, maakten hun muziek en genoten van het leven.
Afgelopen zaterdag zagen ze elkaar na bijna dertig jaar terug bij een ‘geheime oefensessie’.
Want morgen treed Johannes Factotum weer op.

In de oefenruimte van jongerencentrum Escape dromt zaterdagochtend in alle vroegte een stukje vergane glorie uit een grijs Veens muziekverleden bij elkaar.
Zanger Jaap Pilon, drummer Peter van Tuil en Rob de Vos genieten als voormalige leden van Johannes Factotum van het weerzien, slaan elkaar op de schouders en halen verhalen van vroeger op.
Het gezelschap word gecompleteerd door de geamuseerd toekijkende Peter van Dijk (toetsenman bij de tegenwoordig populaire Blues Company) en Kees van de Klift (in de beginjaren zeventig gitarist bij bands als Kriterium en Snowy Wood).

“Kom op jongens, ’s kijken of het wat wordt, we beginnen in “g”, roept toetsenist Van Dijk.
Prompt weerklinken de eerste akkoorden in de kleine ruimte, om even zo snel weg te sterven nadat de eerste muzikale miskleun is gemaakt.
vlnr: Peter van Tuil, Rob de Vos, Kees van de Klift, Jaap Pilon
Toch blijken ze het niet verleerd, al bij de derde poging wordt het nummer “It’s All Over Now” (what’s in a name) op redelijk geslaagde wijze ten gehore gebracht.
Als Pilon zowaar een knappe imitatie van de, met nicotinedampen en whiskey walmen omfloerste stem van Eric Clapton weet te produceren, gaan alle registers open.
De ellenlange raads- en commissievergaderingen van de afgelopen jaren blijken de stem van de voormalig wethouder en huidig raadslid weinig geweld te hebben aangedaan.
Ook van Tuil timmert deskundig op zijn drumstel en De Vos beroert de gevoelige snaren als in zijn beste dagen.
Toegegeven het klinkt allemaal zeker niet beroerd.

Boerderij
Het idee van de ’comeback’ van Johannes Factotum is afkomstig van de leden van de Blues Company.
Dit is de huisband van theatercafé Hofplein, waar regelmatig op donderdagavond wordt opgetreden.
“Ter variatie leek het ons wel geinig om zo af en toe wat Veense musici uit het verleden te vragen voor een gastoptreden”, verklaart Peter van Dijk het initiatief van zijn band.
Pilon: ”Prachtig toch. Ik heb al die jaren alleen maar onder de douche staan blèren, nu sta ik weer als vanouds achter de microfoon. Maar het is en blijft een geintje hoor, er is niets serieus bij. Al doen we natuurlijk wel ons best om bij dit éénmalige optreden zo goed mogelijk voor de dag te komen, zoveel eergevoel hebben we nog wel”.
Na de sessie komen de verhalen in hoog tempo los.
Centraal staat daarbij staat ‘de boerderij’, een vervallen bouwsel dat eind jaren zestig aan het einde van de Middellaan stond, op de plek waar tegenwoordig twee kunstwerken staan geposteerd.
“Die boerderij, dat was wat in die tijd. Dat ding stond op de nominatie voor de sloop, en werd aan ons ter beschikking gesteld als oefenruimte. En dat in een tijd dat hier  echt nog helemaal niets was op het gebied van kroegen en muziekruimtes”, grijnst Pilon.

Schande
“Ons domein dus, en daar werd in het dorp schande van gesproken. Niet dat we daar mee zaten, want juist in die tijd was het prachtig om je wat af te zetten tegen de gevestigde orde.
Daartoe greep je op die leeftijd van alles aan.
Neem allereerst onze naam maar. Johannes Factotum.
Vrij uit het Latijn vertaald betekent het ‘duvelstoejager’.
Maar samen met nog een drietal andere Veense bands hebben we in die tijd wel een trend gezet.
Het sein gegeven voor de verandering”.
Veranderd is er veel in Veenendaal gedurende de laatste dertig jaar.
Destijds bleven de muzikale expressies van Johannes Factotum beperkt tot wat kleine optredens zoals in Het Trefpunt en een enkel uitstapje naar Driebergen.

Morgenavond gaan ze iets doen wat in die tijd niet tot de mogelijkheden behoorde, simpelweg omdat een dergelijke locatie niet voorhanden was: optreden in een kroeg.
Johannes Factotum speelt dan vanaf circa 21:30 uur een sessie van acht nummers in theatercafé Hofplein.
Het omlijstende programma wordt verzorgd door de Blues Company.

Ron Broersma, 3 maart 1999

maandag 2 januari 2017

Suzy Q zwaar gedupeerd door inbraak

Gert Schoonderbeek wil gestolen video-apparatuur terugkopen van dieven

Het oudste popcentrum in Veenendaal, bar-dancing Suzy Q is ernstig gedupeerd door de diefstal van een video-recorder.
In één van de vorige nachten hebben dieven op zeer deskundige wijze de kostbare apparatuur uit de dancing gesloopt.
Tevens verdwenen tien videobanden.

Gert Schoonderbeek, één van de leidinggevende figuren van Suzy Q zit door de diefstal (waarde 5200 gulden) een beetje met de handen in het haar.
De video-apparatuur immers vormde met de overal opgestelde kleuren-TV’s één van de attracties van de dancing.

In eerste instantie is Gert Schoonderbeek bereid om een beloning van 500 gulden te geven aan degene die aanwijzingen verstrekt die tot de opsporing van de apparatuur leiden.
Bovendien is hij bereid de apparatuur van de dieven terug te kopen tegen ieder aannemelijk bod.
Gert: “In feite is de apparatuur onvervangbaar, evenals de banden. En een particulier heeft er weinig aan.
De daders moeten erg goed op de hoogte zijn geweest van de situatie hier.
Alle kleuren-TV’s hebben ze laten hangen, maar de video-apparatuur, die op een doodgewoon zwart-wit toestelletje zit, hebben ze meegenomen.
Dat was heel slim, want alle kleuren-TV’s blijken ook geschakeld te zijn op het zwart-wit toestel.
Dat hoorde ik ook pas later van de leverancier.
Het moeten dus mensen zijn die precies wisten wat ze moesten hebben”.

“Er is ook niets kapot gemaakt, keurig zijn de goede stekkertjes eruitgetrokken, onderdelen die niet direct nodig zijn hebben ze laten liggen en van de veertien videobanden hebben ze uitgerekend de vier van de minste kwaliteit in de kast laten liggen.
Wij willen de zaak terugkopen omdat het ons erg veel geld kost om alles opnieuw te laten installeren.
We geven liever aan de daders een nader overeen te komen bedrag dan dat we zoiets doen.
Bovendien zitten we nu ook zonder videobanden met alle opnames.
We gaan ervan uit dat, als we tot het terugkopen kunnen overgaan, de identiteit van de daders geheim blijft".

(31 juli 1975)

maandag 12 december 2016

BEATAVOND VOOR SCHOLIEREN

Donderdagavond 16 maart (1967) wordt in het NVV-gebouw een beat avond gehouden voor leerlingen van het Christelijk Lyceum te Veenendaal.

Ook beat liefhebbers van buiten het Lyceum zijn welkom.

Nu het bestuur van de leerlingen vereniging “Eldorado” door moeilijkheden met het schoolbestuur is afgetreden, heeft een actieve leerling van het Lyceum, Willem Jochemsen uit Renswoude, het heft in handen genomen en een avond voor de leerlingen van het Lyceum georganiseerd.
Als deze avond slaagt, zal hij in de toekomst nog meer van dergelijke evenementen organiseren.

Deze avond zal verzorgd worden door de Utrechtse beatgroep The Rhythms.

Van een schoolavond voor het Christelijk Lyceum is dit jaar geen sprake.

Wel houd Willem contacten met de leerlingen verenigingen van andere middelbare scholen in onze omgeving.

(De Vallei, 15 maart 1967)

maandag 4 januari 2016

SPECTRUM 2016

De Plantage, Veenendaal, 3 januari 2016

Zondagmiddag 3 januari in Brasserie De Plantage, aan de Markt in Veenendaal gingen we muzikaal het nieuwe jaar in, met onder andere een verrassend gastoptreden van een herrezen band: Spectrum die zo’n 40 jaar geleden al met elkaar optraden.

In een kort gesprek met zanger Winny Hagenbeek kwam naar voren dat tijdens een “That’s Soul” feest, wat iedere twee jaar in Ede wordt georganiseerd, het idee vorm kreeg om te kijken of Spectrum nieuw leven ingeblazen kon worden.
De band bestond ongeveer drie jaar in het begin van de jaren zeventig.
video
In de band spelen onder anderen:
Peter van Tuil, Kees van de Klift, Han Troost, Leo Henniger, Charly Angenois,
Winny Hagenbeek en Jef Slijdering.
Charly en Leo zijn degenen die er voor zorgden dat het inderdaad ook ging gebeuren.

Na een aantal oefenavonden werd er een solide set in elkaar gezet, wat deze middag voor de tweede keer werd uitgevoerd.

Veel koperwerk en muziek van bijvoorbeeld Chicago, Blood Sweat & Tears en Tower of Power. Een gastoptreden van ongeveer 40 minuten, wat stond als een huis.
Het is de bedoeling dat er, met een nog uitgebreidere set, meer opgetreden gaat worden.
Een aanrader om eens zo’n avond te bezoeken.

Hier een uitvoering van Make Me Smile van Chicago.

Ook de Peter Beurskens Band zorgde voor "voetjes van de vloer".
Deze Veenendaalse band  speelt al 30 jaar samen en het klonk ook deze keer weer als een klok.

Hartelijk dank aan gastheer Jan Peter Schenk die er weer voor zorgde dat we het nieuwe jaar goed konden beginnen.
(gerard)

dinsdag 3 november 2015

SABAH 2015

SABAH: vlnr Kees van de Klift, Arjan van Gestel, Kees van Hardeveld
Op zondag 1 november vierde Kees van Hardeveld zijn 50-jarig jubileum in de muziek.

In 1965 startte hij in zijn eerste band As2O3 (de chemische aanduiding voor rattenkruid), met Hans Hiensch, IJnze den Hengst, Jacob Brederveld en Jan van de Wolf.

In Netl in Kraggenburg opende Just4Fun, de huidige band waarin Kees speelt, de middag, gevolgd door het reünie optreden van Sabah, de band die ontstond na Snowy Wood, en bestond van 1970 en 1973.
In het voortraject kwam Kees er achter dat één van de oorspronkelijke gitaristen, Henk de Haas inmiddels overleden was.
Altijd weer een schok als je zo'n mededeling krijgt.
Ook de oorspronkelijke zanger Bram van Soest kon niet aanwezig zijn, in verband met zijn lichamelijke toestand.
Kees van Hardeveld, Gerard Davelaar
De Sabah leden bij dit optreden waren: Kees van Hardeveld, bas; Kees van de Klift, gitaar en zang, Arjan van Gestel gitaar en zang en Peter van Tuil, drums en fluit.

Er werd een strakke set gespeeld, geopend met de klassieker 'Appleknockers Flophouse', daarna een fraaie uitvoering van 'Summertime' in een Brainbox arrangement, gevolgd door een gedurfde cover van 'Stairway to Heaven', waar vooral het fluitspel van Peter opviel.
Als tribute voor Bram werd het eigen nummer "I Don't Think So' ten gehore gebracht, een nummer wat ik kende van de demo opnames die circuleren.
De rest van de set was een mooie mix van een aantal wat oudere nummers als de "My Back Pages" medley van The Byrds en een oude rocker als 'The Girl Can't Help It'.
Het publiek amuseerde zich prima, en ik wil nog wel opnieuw zo'n set horen.
Misschien een keer in Veenendaal in januari.

(Gerard Davelaar, foto's: Paul Niesing)


video


donderdag 8 oktober 2015

Flight to Lowlands Paradise 1 en 2

De twee Flight to Lowlands Paradise festivals waren de eerste echt grote muziekfestivals in Nederland.

Het eerste festival werd georganiseerd door de Utrechtse provo's Bunk Bessels en Robert van Gemert, op 24 en 25 november 1967 in de Margriethal van de Jaarbeurs en trok maar liefst 8000 bezoekers.
Het festival werd aangekondigd als: een magistrale popshow voor een ieder, en ondertekend door Volte, de Kargadoor en Bessels.

Geïnspireerd door een  Londens popfestijn, The 14 Hour Technicolor Dream of Love was het voor Bunk duidelijk dat er ook Utrecht plaats was voor iets dergelijks.

Er werd opgetreden door o.a. het Britse Crazy World of Arthur Brown.
De Nederlandse topacts waren CCC Folk Inc., Gloria, The Zipps, The Outsiders, Short ’66 en Supersister.

De tweede editie op 28/29 december 1968, met 18.000 bezoekers, was professioneler van opzet en had een mooie internationale lijst van optredende artiesten.
(Maar de meesten kwamen niet).
Pink Floyd trad wel op en de Nederlandse top act Cuby & The Blizzards.
Sneeuw en harde wind zorgden ervoor dat het vliegverkeer met Engeland verstoord was.
Voor de ingang van de hal stonden nog veel mensen zonder toegangsbewijs te wachten.
Voor hen werd het een koude en teleurstellende avond omdat ze niet naar binnen mochten.
Er weren vernielingen aangericht en charges uitgevoerd door de Mobiele Eenheid.
De sneeuwballen gevechten met de politie leverden legendarische Polygoon beelden op.
Er was ook een Duitse TV ploeg aanwezig.
Het enige wat ik daarvan terug kon vinden was dat ze opnames van de Jan Hekert Experience uit Groningen maakten in de kleedkamer, nadat de band uit de hal gestuurd was.
De opname schijnt inderdaad in Duitsland uitgezonden te zijn.
Maar het was meer dan een muziekfestival, het was ook een Love-In, een combinatie van muziek, dans, folklore, Lightshows, sex en marihuana.

Filmploegen en kranten uit binnen- en buitenland en duizenden bezoekers trokken in 1967 en 1968 naar de Jaarbeurs in Utrecht.

Zaterdag 10 oktober een terugblik op deze gebeurtenissen met behulp van zelden vertoond materiaal.

Bekijk hier de aflevering in zijn geheel: Flight Utrecht

Mooi artikel hier: Nieuws030

Beeld en geluid heeft ook wat clips: Lowlands


video

donderdag 18 juni 2015

1971 OPTREDENS IN SUZIE Q

13 maart - Livin' Blues
De grote toeloop op de evenementen heeft de leiding van bar-dancing Suzie Q doen besluiten bij het optreden van groepen die hoog genoteerd staan in de Nederlandse pop-wereld een voorverkoop van kaarten in te stellen. Zaterdagavond treedt de Haagse groep Livin' Blues op en de voorverkoop van kaarten start vrijdagavond 12 maart aan de bar-dancing.
Livin' Blues is geformeerd uit Nico Cristiansen, zang; Ted Oberg, sologitaar; John La Grand, Mondorganist; Dick Beekman, drums en Ruud van Buuren, basgitaar. De band maakte toernees door Engeland, Polen, Duitsland, Zwitserland, België en Frankrijk.

11 april - Amsterdam
Net voor en tijdens de paasdagen bezorgt Suzie Q weer een aantal klinkende evenementen.
Om te beginnen komt zaterdagavond de groep Amsterdam op bezoek. Amsterdam bestaat ruim een jaar, maar heeft in de vaderlandse popwereld en ook over de grenzen een vaste plaats in de toplijsten weten te veroveren.
De samenstelling is: Donald van Os, basgitaar; Martin van Os, slagwerk; Michiel van Dijk, zang en Egon Verhoeven, sologitaar.

13 april - Brainbox & World
Maandagmiddag vanaf 14:00 uur zijn Brainbox en World te horen.
Vooral Brainbox staat hoog genoteerd bij de Veenendaalse jeugd en dat zeker niet alleen door de grote nationale en internationale successen die de groep heeft behaald.
Brainbox bestaat uit Caz Lux, zang; Rudi de Queljoe, sologitaar; John Schuursma, sologitaar; Andre Reijnen en Frans Smit.

15 mei - Flag en Shocking Blue
De bekende nederlandse groep Shocking Blue met de zangeres Mariska Veres zal zaterdag 15 mei optreden in de Veenendaalse bar-dancing Suzie Q.
Vrijdagavond vanaf 20.00 uur is de voorverkoop van kaarten, ook bij Suzie Q.
Het programma begint zaterdagavond om 20.00 uur. In het voorprogramma zal optreden de formatie Flag.

22 mei - Moan
Zaterdagavond komt de Arnhemse topformatie Moan weer op de bühne, nog bekend van het popfestival van Koninginnedag.
Een avondje vol heavy-rock wordt dat.

27 mei - Finale talentenjacht Muziek Express/Philips, met 5 bands.
De geregelde bezoekers van de bar-dancing kunnen in het komende weekeinde weer hun hart ophalen.
De evenementen serie begint donderdagavond 27 mei - Philips platenmaatschappij organiseert dan, in samenwerking met Muziek Expres, de finale van een talentenjacht waaraan ondermeer vijf pop-groepen deelnemen.
Mocht de belangrijke voetbalwedstrijd Ajax-Feyenoord op het scherm komen, dan zal de leiding van Suzie Q voor TV toestellen zorgen.
Jury-leden ter beoordeling van de pop-groepen en duo's zijn onder andere George Kooijmans (sologitarist van Golden Earring), producer Tim Griek en Frans Krassenburg, manager van Paul Acket. De toegang is gratis.

28 mei - The Cats
Vrijdagavond 28 mei komt de Volendamse pop-groep The Cats naar Suzie Q.

31 mei - Big Wheel
Ter afsluiting van de disco-middagen en -avonden gedurende het Pinksterweekeinde komt op tweede Pinksterdag's avonds Big Wheel in Veenendaal optreden.

Suzie Q verbouwt tot 13 augustus

Net in de drukste tijd van het vrije zomerseizoen heeft de bar-dancing Suzie Q aan de Oranjestraat - project van de Stichting Jongerencentrum Veenendaal - zijn deuren gesloten.
Pas op zaterdag 14 augustus kunnen dans- en drinklustigen er weer terecht.
Intussen wordt een vrij drastische verbouwing aangevat, die tot doel heeft straks een nog wat intiemere sfeer te scheppen.
De tot dusver immense dansvloer wordt iets verkleind, en is straks omgeven door een grote disco-bar, een bar voor de biertap en een ruim terras-achtig platform waarop tafeltjes en stoeltjes komen, bedoeld om even uit te blazen.
Bij de ingang blijft het podium waar een bonte verscheidenheid van popgroepen na 13 augustus stage-acts zal verzorgen.
"Nu wordt het pas zoals het wezen moet", zei gisteren één van de exploitanten, tussen het werken door.
Achterin de dancing blijft de tweemaal 15 meter tellende bar gehandhaafd.
De indeling van de ruimte zal na de verbouwing veel aantrekkelijker zijn.

22 juli 1971

1972:
12 februari - Mojo Harry / Ekseption
Zaterdag speelt Ekseption, een van Nederlands meest progressieve groepen.
Zij veroorzaakten enige jaren geleden grote opschudding in de Nederlandse popwereld door muziekstukken van Beethoven en Bach geheel om te zetten in hun eigen stijl, wat vooral opschudding in de klassieke wereld veroorzaakte.
Zij kregen wereldbekendheid door hun vertolking van Air, wat in bijna alle landen van Europa een hit werd.
De huidige bezetting van de groep is: Rick van de Linden, orgel, piano; Rein van de Broek, Trompet; Dick Remelenck, saxofoon; Cor Deller, basgitaar en Peter van Leeuwen, drums.
In het voorprogramma speelt de blues gitarist Mojo Harry, die al een jaar in het voorprogramma van Ekseption speelt.

6 mei - afscheidstoernee Cuby & The Blizzards
Zaterdagavond komt de bekende Nederlandse pop-groep Cuby and the Blizzards afscheid nemen van de fans in Veenendaal en omgeving.
Men treed voor de laatste keer op in de bar-dancing Suzie Q, voordat men aan het eind van deze maand uit elkaar gaat.

18 november - Flag
Vanavond de in Veenendaal en omstreken zo bekende Haagse groep The Flag op het podium.


donderdag 8 januari 2015

GROTE ROCK- EN BEAT AVOND OP LAMPEGIETERSAVOND

Moan
Deze keer niet alleen Lampegietersavond voor de kleintjes, ook de tieners komen op maandagavond 18 september ruimschoots aan hun trekken.

Henk van de Berg, organisator van beat festivals is er in geslaagd om een aantal top beat- en rockgroepen te contracteren voor deze avond.

In een grote tent op het stadspark zullen onder meer optreden Bonny St. Claire en Unit Gloria, solozanger Robert Long (voor het eerst in Nederland), de nieuwe rockformatie Long Tall Ernie & The Shakers, Moan uit Arnhem, enz.

Een geweldig initiatief, dat er zonder meer toe zal bijdragen dat Veenendaal weer een lampegietersavond tegemoet gaat zonder incidenten.

De laatste jaren zag een grote groep jongeren, terwijl duizenden moeders met hun kroost, voorzien van brandende lampionnen, hun optocht liepen, baldadigheden uit te halen.

Henk van de Berg
De laatste jaren zo erg dat de politie voor deze avond versterking moest halen.
Het folkloristische feest, speciaal bestemd voor de kleinsten, dreigde op deze manier een roemloze dood te sterven.

Als de oudere jeugd zich dan speciaal op lampegietersavond wil uitleven, dan kunnen ze nu terecht in het stadspark waar in een grote tent vanaf half acht hun favorieten zullen optreden.

Organisator van de Berg, verantwoordelijk voor deze zeer sterke bezetting: "Het is voor de eerste keer dat we dit op lampegietersavond doen. We hopen op deze manier de oudere jeugd van de kleintjes te scheiden, zodat deze laatste groep ongestoord lampegietersavond kan vieren".
Het is een kostbare onderneming. Toch vragen wij voor een entreebiljet niet meer dan vier gulden.
Als we helemaal uitverkocht zijn, dat betekent dan 1500 personen, dan spelen we net quitte.
Winst zullen we maar niet over praten, dat is niet onze opzet.

Veel hulp heeft van de Berg gekregen van de twee Suzie Q eigenaren, G. Schoonderbeek en H. Bruitsman. De stichting Suzie Q staat garant voor dit festival.
Over de medewerking van gemeente en politie is van de berg vol lof.
"Hoewel ik beslist geen moeilijkheden verwcht, zal de politie een oogje in het zeil houden".

Bonny St. Claire & Unit Gloria
De Veenendaalse jeugd heeft dus weer eens een groot festival.
Zij zullen ongetwijfeld in grote getale acte de presence geven.
De Hoofdstraat zal op deze lampegietersavond het domein zijn van de kleintjes, op deze manier kunnen allen groot en klein, een gezellige lampegietersavond vieren.

(Gezellig Winkelen, 13 september 1972)
Met dank aan Kees van Voskuilen voor de informatie.

donderdag 1 januari 2015

ARGUS

Dankzij het gigantische fotoarchief van Paul Niesing hieronder een serie foto's gemaakt tijdens het enige optreden van Argus in De Wanne in Veenendaal ergens in de zomer van 1974.

Er werd door de band ook geoefend in dit Vormingscentrum aan De Grote Pekken in Veenendaal.
Voor zover bekend zijn er geen opnames beschikbaar, en verschillende leden van de band vonden het optreden niet al te best.
De band bestond maar kort en het einde werd ingeluid door het vertrek van Dorien naar Duitsland, waar zij beroepsmuzikante werd.

Bezetting:
Peter Beurskens - zang
Berend van de Wolf - zang, grote trommels
Kees van de Klift - gitaar
Dorien Deighton - gitaar + zang,
Henneke Deighton - slagwerk en zang
Paul Niesing - bas
Peter van Dijk - orgel

Argus in de Wanne



vlnr: Kees van de Klift, Peter Beurskens, Berend van de Wolf

Dorien Deighton
vlnr:Peter van Dijk, Kees van de Klift, Paul Niesing
Peter van Dijk
Berend van de Wolf
In "Full Flight"
Henneke Deighton






dinsdag 2 december 2014

KRITERIUM

Band uit Overberg welke in 1967 opgericht werd door Paul Niesing, kort voor de oprichting kwam hij vanuit Amsterdam naar Overberg, en Kees van de Klift, telg uit een muzikale familie.
(Zijn vader was een multi-instrumentalist en speelde ook in een band en zijn moeder was zangeres).
De derde man was Gerrit Korver, die in het bezit was van een Spaanse gitaar.
Paul had geen muzikale ervaring en leerde de bas spelen onder leiding van Kees.
Gedrieeën oefenden ze op het nummer 'La Bamba", van Richie Valens in de slaapkamer van Kees.
Gerrit Korver verdween al snel en Jan Pilon op drums en Peter van Dijk op orgel kwamen de gelederen versterken.
Via een advertentie werd zanger Bram van Soest ingelijfd.

OVERBERG HEEFT BEATBAND

Wie Kamp Overberg (het boefjeskamp) passeert zal zich erover verbazen in deze meer agrarische streek beat-klanken te horen, die bij nader onderzoek uit een schuur blijken te komen.
Mag de accommodatie dan minder geriefelijk zijn, aan de muzikale kwaliteiten van de repeterende band doet het in ieder geval geen afbreuk.
Tijdens een pauze verteld de leider, Paul Niesing uit Overberg, over het ontstaan en de samenstelling van de muzikale club.
Na een verlegen lach en wat schouderophalen zei hij: "We gaan iedere dag, met nog een stel naar school in Veenendaal en dan praat je, behalve over school over dingen die momenteel "in" zijn bij de jeugd, zoals gitaren en versterkers.
Ik kwam vaak bij één van mijn medescholieren, en dan speelden wij wat en zo is vanzelf de vraag gerezen waarom niet geprobeerd een beatband op te richten?
Eerst viel het niet mee de juiste man op de juiste plaats te vinden.
We hebben echter vol gehouden en dankzij dat, en een beetje geluk, zijn we tenslotte geslaagd".
Een van de beat-artiesten kwam op het leuke idee het stopwoord "kriterium" van een Duitse leraar als passende naam voor de band te gebruiken.
vlnr: Paul, Jan, Bram, Peter, Kees
Veel medewerking heeft Kriterium ondervonden van de vader van de solo-gitarist, die zelf ook erg muzikaal is.
Het is hard werken geblazen naast het toch al vele huiswerk voor de komende examens.

Maar tot op heden mag men tevreden zijn.
De band treedt al op in Amersfoort, Scherpenzeel en Veenendaal.

Bij het eerstvolgende optreden van Club 500 in Kamp Overberg, hoopt Kriterium als gast-debutant een steentje bij te kunnen dragen.

Bram van Soest - Zang
Kees van de Klift - Sologitaar
Paul Niesing - Basgitaar
Peter van Dijk - Orgel, zang 
Jan Pilon - Drums

(De Vallei, 19 maart 1968)

vlnr: Paul, Bram, Jan, Kees
In de lente van 1968 werd, nadat Peter van Dijk verdwenen was, een aantal promotiefoto's gemaakt in Puskas bosje aan de Bergweg in Veenendaal.

De overblijfselen van het huis van de familie Verdurmen werd vastgelegd, evenals een aanbouw, die nog niet gesloopt was. Kriterium mocht de kledingkast van de fotograaf plunderen, en hierbij een paar foto's die onlangs teruggevonden zijn.

Kriterium hield op te bestaan in de zomer van 1968, toen Paul Niesing verhuisde naar Eibergen.
Omdat As2O3 ook uit elkaar ging, werd hij vervangen door Kees van Hardeveld en de band naam werd gewijzigd in Snowy Wood.





Let op de linkerwijsvinger van Paul, die een flinke ontsteking had na een ongelukkig uitgevoerde klus.
De huisarts boorde een gaatje in de nagel om "de spanning eraf te halen", maar bassen ging een poosje moeilijk.
De foto's werden gemaakt door Gerard Davelaar.

vrijdag 14 november 2014

GOLDEN EARRING EN SHOW VAN VERONICA OP POPFESTIVAL 1970

Om maar wat te noemen: Golden Earring, The Bintangs, Left Side en Purple Vision, een paar paradepaardjes van de Nederlandse popwereld.
Op Koninginnedag en op 5 mei zijn ze allemaal te horen in Veenendaal tijdens het Popfestival 1970 dat een enorm festijn belooft te worden, en een der grote trekpleisters voor de jeugd van de wijde omgeving.
De organisatoren zijn weer de Veenendalers Han op de Woert, Jan Veenhof en Henk van de Berg, die vorig jaar het "Electric Pop Circus" aan 't Boompjesgoed in elkaar zetten,  evenals het optreden van Golden Earring op Lampegieters avond.
Ditmaal wordt het popgebeuren in samenwerking met de vereniging Oranjedag gepresenteerd in de garage van Schoonhoven aan de Industrielaan.

Opnieuw Golden Earring in Veenendaal en nu met de volledige Amerikaanse show en de belofte dat het een onvergetelijke set gaat worden: meer dan op Lampegietersavond, toen de zanger te ziek was om zich te laten horen.

Voor ruim tweeduizend liefhebbers is er plaats in de tot pop-scène getransformeerde garage, die nu voor het eerst voor dit doel in z'n geheel wordt gebruikt.
Op koninginnedag staat het element "show" 's middags op de voorgrond, compleet met licht effecten en 's avonds kan er worden gedanst op de muziek van Left Side, gespecialiseerd in underground en blues.

Op 30 april verder nog de Q Tips en Zip Fastenings Bluesband en op 5 mei  radio Veronica's Drive-In Show met als disc-jockeys Rob Out en Chiel Montagne, en een speciale verrassing.
Op beide dagen zijn bovendien modeshows te zien en op koninginnedag worden langs de neus weg nog films van Charlie Chaplin gedraaid.

EXAMEN
Het organiserende trio zegt intussen veel te hebben geleerd door de ervaringen van vorig jaar.
"We kennen nu de smaak van de jeugd beter, dus we kunnen ook een aangepast topprogramma brengen", zegt Henk van de Berg, die verder onthult dat het spektakel ditmaal vijfmaal zo duur is als verleden jaar: 10 tot 12 duizend gulden.
"Het wordt een soort examen voor de  jeugd van Veenendaal en omgeving. Als het nu allemaal zonder herrie en moeilijkheden verloopt bestaat een goede kans dat we, een eigen "tent" krijgen, waar we regelmatig shows kunnen brengen." 

Het popfestival begint op 30 april 's middags om 2 uur en gaat non-stop door tot tegen middernacht. In de tijd dat de bands elkaar afwisselen zijn er modeshows van boetiek Signor met mannequins uit Amsterdam en van de firma Hiensch.
Ook dit jaar heeft het gemeentebestuur weer alle mogelijke medewerking verleend.
Niet alleen door zich voor ongeveer de helft van de kosten garant te stellen, maar ook door brieven te schrijven aan de commandanten van Henk van de Berg en Jan Veenhof, die in militaire dienst zijn. Henk heeft intussen al de toezegging van elf dagen verlof gekregen.

Een reeks van voorzieningen wordt  getroffen om de muziekminnende jongeren bij de garage te ontvangen. Zo komen er buiten aparte parkeerplaatsen voor auto's en brommers en een afzetting met dranghekken, en binnen o.a. een broodjeszaak, waarschijnlijk een apart restaurantje, twee tapinstallaties van een frisdrankenfabriek die het  hele festival  voor een groot deel financiert, en ter ondersteuning een biertap die er dit jaar voor het eerst bijhoort.
Wat dat betreft: "We gaan nu wel bier schenken, maar er komt niemand met een glas de zaal in", verklaart Jan Veenhof, "dat kan ook niet, want in dat geval tappen we in plastic bekers." 

GEEN CATS
Negentig minuten lang speelt Golden Earring op koninginnedag, waarmee Veenendaal een formatie binnen zijn grenzen heeft die als de beste bühnegroep mag worden aangeduid.
Barry Hay in de kleedkamer
Niet te onderschatten zijn ook ook de Bintangs, die volgens insiders beschikken over de beste sologitarist van Nederland: Arthy Kraayeveld.
Het organiserende trio is zo langzamerhand wel over de teleurstelling heen dat The Cats niet present zullen zijn (die zijn op toernee door Zuid Amerika) zoals eigenlijk de bedoeling is geweest.
Golden Earring is op zichzelf al een attractie waar ze trots op kunnen zijn.
Vorige week kwamen ze terug uit de States en op 4 mei verlaten ze ons land alweer.

Een grootscheepse reclamecampagne staat Veenendaal en de omliggende plaatsen nog te wachten. Geluidswagens van dezelfde frisdrankenfabriek gaan het nieuws verkondigen en op de borden voor de verkiezingspropaganda komt eveneens de aankondiging te staan.
De politieke partijen kunnen er pas op 5 mei met hun affiches op terecht.

De voorverkoop van toegangsbewijzen is vanaf 2 april in handen van muziekhandel B. van Hees op de Markt in Veenendaal en in de Herenstraat in Rhenen, en van boetiek Signor aan de Veenendaalse Hoofdstraat.
Prijzen: voor koninginnedag vijf gulden, voor 5 mei vier gulden.

(De Rijnpost, 9 april 1970)
(foto's Golden Earring: Henk van de Peppel)




(Dank aan Kees van Voskuilen voor het verstrekken van de informatie)

woensdag 16 juli 2014

As2O3: RATTENKRUIT MET HUMOR

Debuut As2O3 op een feest bij Nelleke Hiensch, Jan van der Wolf, sologitaar, Hans Hiensch gitaar
Veenendaal - Vier muzikale jongens uit Veenendaal staken ongeveer anderhalf jaar geleden de hoofden bijeen om te komen tot de oprichting van een beatband.
De band kwam er, en na enkele veranderingen in de bezetting, is hij uitgegroeid tot een vermaarde Rhythm & Blues groep die tot ver in de omtrek bekendheid geniet.
Vier levenslustige jongens, die hun show dikwijls met veel humor kruiden, vertellen hun ervaringen, uiten hun meningen over de beat wereld en praten over dingen waar ze niets vanaf weten;
"Maar", beweren ze, "dat vinden we nu éénmaal leuk".

Jongens hebben lak aan "image"
Ongeveer anderhalf jaar geleden bezocht scholier Hans Hiensch een dansavond in De Instuif aan de Kerkewijk te Veenendaal.
Hij ontmoette daar kwekeling Jan van der Wolf.
De jongens besloten hun hobby: gitaarspelen, te gaan combineren.
Er werd nog een bassist, een drummer en een zanger opgezocht en de beat groep was er.
Elke week werd er hard gerepeteerd.
Ze bouwden een repertoire op, maar helemaal gesmeerd liep het nog niet.
Wel bedachten de jongens in die tijd een, volgens hen, geschikte naam voor de band: de scheikundige formule voor rattenkruit: As2O3.

Waarom deze onheilspellende naam?
"Omdat we nogal weinig van scheikunde afweten en omdat het zo lekker onvriendelijk klinkt!',
legt Hans uit.
Overigens is alleen de naam van de band onvriendelijk.
De jongens zijn, evenals hun muziek, opgewekt en innemend.

Meisje
Zoals gezegd, met die eerste bezetting ging het niet zo best.
Toen er een andere drummer kwam en de zanger verdween ging het beter.
De nieuwe drummer: Karel Helder, bij zijn fans beter bekent als Charley White, had meer ervaring en veel connecties in de beat wereld.
Charley speelde eerder bij de Rainbow Rockets, de Ro-D-ys en Quibus 5.
As2O3 zoekt inmiddels alweer naar een ander drummer.
Charley laat in de toekomst z'n drumsticks met rust: "Ik heb een meisje leren kennen, dat ik heel wat belangrijker vind dan alle ritmes bij elkaar", zo zegt hij zelf.

Jan van der Wolf is de solo-gitarist van As2O3. Jan zingt ook enkele nummers van het repertoire.
Maar als men de band hoort spelen wordt het al gauw duidelijk dat gitaarspelen hem beter afgaat.
Jan zit op de Christelijke Kweekschool "Op de Veluwe" te Ede. Zijn nevenhobby is knutselen. Hij heeft o.a. gitaarles gehad van Bob Jonker aan de muziekschool van Gijs van Zanten. Dezelfde Bob Jonker heeft ook Hans Hiensch, slaggitarist en zanger, het gitaarspelen bijgebracht.
Hans wil later verder gaan in de elektriciteit.
Wat hij daar nu precies in zoekt kan hij niet vertellen.
Hans houd veel van vogels, populaire klassieke werken en van goede jazz.
Zes jaar heeft Hans gitaarles gehad.
Cees van Hardeveld heeft anderhalf jaar basles gehad.
Bovendien speelde hij vijf jaar piano.
Cees behaalde dit jaar zijn einddiploma ULO.
Hij gaat verder studeren om later zijn vader in het slijtersvak te kunnen opvolgen.
Naast het bassen leest hij graag.

Succes
Karel (20), Cees (17) Hans (17) en Jan (19) zijn bekend geworden door hun optreden in Beatclub NV 't Dingetje. "Dat is verleden tijd", zegt Hans, en hij voegt er aan toe: "Ze zien ons daar niet meer!".
Op de vraag waarom ze er niet meer willen spelen geeft hij ten antwoord: "Laten we het er maar op houden dat het te commercieel is opgezet en dat we te weinig verdienen".
Ook de andere jongens beweren dat ze in de toekomst alleen nog in andere gelegenheden in Veenendaal zullen optreden.
Nog onlangs speelden ze in De Instuif en ook in De Ruif zullen ze nog wel eens optreden.
As2O3 geniet ook bekendheid ver buiten Veenendaal.
Zo speelden ze dit voorjaar nog in Oss waar ze veel succes oogstten.
Over hun muziek praten ze niet veel.
Pauze tussen de sets in het Bergbad. Herkenbaar: Jan van der Wolf en Kees van Hardeveld.
Ze vinden het niet zo belangrijk. Het gaat hun om het plezier bij het muziek maken.
Ze trekken zich dan ook weinig van het publiek aan.
En waarschijnlijk oogstten ze door deze vrolijke, ongedwongen houding zoveel succes, iets waarbij geen enkele beat groep buiten schijnt te kunnen. "Al die nare bijverschijnselen van de beat hebben wij niet nodig. We maken ons er ook niet druk over".
Er is wel iets anders waar de jongens zich druk over maken: "Veenendaal heeft meer dan 25.000 inwoners", zegt Karel, "en er is hier niet één gezellige, gezonde en vooral blaamloze gelegenheid tot dansen. Dat is toch belachelijk. Goed, Veenendaal gaat vooruit: een prachtig raadhuis, een instructie-bad en binnenkort een overdekt zwembad. Maar er moet toch ook eens wat aan de ontspanning worden gedaan".
Karel verlangt naar een gezellige club waar ook twens kunnen komen.
As2O3 bouwt aan een nieuw repertoire.
Met eigen nummers vooral.
"We zijn er trots op eigen nummers te brengen", zegt Cees, "als het tenminste goede nummers zijn. Daar streven we naar".
De jongens werken hard aan hun eigen nummers.
Elke week repeteren.
Dat geschiedt in een ruimte die er eigenlijk niet zo geschikt voor is: in het magazijn van de zaak van Hans' vader. Ze zoeken dan ook een nieuwe ruimte.
Waar ze die kunnen vinden weten ze niet.

(De Vallei, 30 september 1967)