
Kort daarna begonnen Frans Diepeveen, Arjan van Hardeveld en Ary Kroesbergen met het leegruimen en verbouwen van de zolder in een heuse bietklup.

Het pad liep dood op het perceel van de ouders van Cees van Hardeveld, en werd afgesloten door een hek.
Achter het pand waar nu de Wibra in de Hoofdstraat is gevestigd, lag de zolder.
Je kwam op De Zolder door een steile trap te beklimmen.
De ruimte zelf was ongeveer 20x5 meter; aan het eind was een bar. De wanden waren afgeplakt met bruin pakpapier en behangen met foto’s uit tienerbladen en teksten als: ”in het koninklijk huis is het niet pluis, Beatrix heeft nix, Claus 'raus!” etc. Het was de tijd van hun turbulente verloving. Op advies van de brandweer werd voor de bar een luik gemaakt waaronder een glijbaan werd geplaatst welke diende als nooduitgang. De toenmalige burgemeester vond het allemaal prachtig, echter, de teksten op de wanden kon hij niet waarderen ...
Vanaf het begin was De Zolder een succes. Op zaterdagavond werd er gedanst op muziek van The Rolling Stones, The Beatles, The Kinks, Them, The Yardbirds etc. Op zondagmiddag speelde er meestal een band (zie het lijstje elders op deze weblog). Dure bands konden niet betaald worden, de entree bedroeg slechts Hfl. 0,50. Alle opbrengsten van de bar en entree werden besteed aan de kosten van de bands die optraden. De plaatselijke bands speelden soms voor niets of voor zeer weinig geld.

Later zouden Henri Bruitsman c.s. hun discoclub eveneens naar een Rolling Stones nummer vernoemen: Suzy Q.
We hadden gehoord dat de klup geen openbare gelegenheid mocht zijn als we bepaalde personen, vooral vetkuiven en andere vechtersbazen, wilden weren.
Daarom was aan de entree een lidmaatschap verbonden.
De originele ledenlijst is nog bewaard gebleven!
In de loop van 1966 werd het zo druk dat de ledenlijst niet meer correct werd bijgehouden. Soms werd slechts de naam van een nieuwe bezoeker snel even opgekrabbeld.
Op zo’n zondagmiddag kon het erg druk zijn, soms meer dan 60 bezoekers, waardoor de vloer gevaarlijk begon te deinen…...
In de regio was verder niets te doen, met uitzondering van kerkbezoek.
Alcohol of drugs werden niet gebruikt, chocomel was heel populair
Incidenten, zoals vechtpartijen deden zich niet voor.
Soms kwam er op zondagmiddag een boze vader zijn dochter opeisen.
Voor veel Veenendalers was het bezoek aan De Zolder een bezoek aan de duivel, en dus taboe !
Frappant detail: er waren geen toiletten. Heren plasten ergens buiten.
Dames met hoge nood mochten – onder begeleiding van Frans, Arjan of Ary- gebruik maken van het toilet van het naastgelegen fabriekspand van de Hendi, het bedrijf van de familie Diepeveen.
Achter de ramen van het voormalige woon/winkelpand van de familie van Hardeveld aan de Hoofdstraat, dat door de Hendi werd gebruikt voor de opslag van cartonnage (verpakkings materiaal) hing Frans wekelijks een poster waarop stond wat er de komende zondag op de zolder te doen was. Later werden in het pand de eerste Marokkanen gehuisvest, die in dienst waren bij de Hendi. Zij vonden de muziek maar zo zo, de dames echter zeer interessant.
In de loop van 1967 kwam een eind aan de bietklup.
Frans, Arjan en Ary konden van de uiteindelijke opbrengst hun rijbewijs betalen.
(Frans en Henk Diepeveen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten