donderdag 12 maart 2009

Een Duitse invasie?

In het begin van de jaren zestig vonden meerdere groepen met jongens uit het Ruhrgebied hun weg naar Veenendaal. Ze kwamen o.a. uit Suderwich bij Recklinghausen, Bottrop, Oberhausen en Duisburg. De groep uit Suderwich reed op hun “Moped” (bromfiets) binnendoor over de Bundesstrassen, want zij waren pas 16 jaar oud, toen zij in 1961 voor het eerst naar Veenendaal kwamen. De groep reed via de plaatsen Marl, Dorsten, Schermbeck, Wesel en zij passeerde de grens bij Elten, welke plaats toen nog onder Nederland viel. Op 1 augustus 1963 werd Elten aan Duitsland teruggegeven.

Al snel kregen de jongens contact met een aantal Veenendaalse schonen en op een zeker moment waren zij ieder weekend in Veenendaal te vinden. Wolfgang uit Bottrop. Peter, Manfred en Werner e.a. uit Oberhausen, Horst, Charly, Amsel, Karl-Heinz, e.a. uit Suderwich bij Recklinghausen en Roland en Willie uit Duisburg. Zij kwamen op hun Hercules, Zündapp, Kreidler en Heinkel scooter naar Veenendaal.
In die tijd waren deze bromfietsen en de “Kleinkrafträder” geliefde vervoers middelen onder de jeugd en deze machines hadden toen een enorme status. Vaak werd er met een enigszins jaloerse blik gekeken naar de Zündapps en Kreidlers, waarop de jongens uit het Ruhrgebiet naar Veenendaal kwamen. De “Kleinkrafträder” oftewel 50 cc motorfietsjes waren natuurlijk veel sneller dan de gemiddelde Nederlandse bromfiets uit die tijd.
Zündapp en de Kreidler waren in die tijd voor Hollandse begrippen zeer kostbare bromfietsen.
Verschillende uitvoeringen van deze Zündapp’s; Kreidler’s en Puch’s rijden anno 2009 nog in Veenendaal rond en de meeste bezitters zijn lid van de Veenendaalse oldtimer bromfietsvereniging MAV.

De jongens uit Suderwich sliepen af en toe bij een boer achter aan het Benedeneind en soms bij een Veenendaalse familie, die in één van de oude huisjes aan de Zandstraat naast de Scheepjeswol woonde. Wolfgang uit Bottrop en een kameraad kampeerden regelmatig op de Camping De Thijmsche Berg in Rhenen. De blonde Wolfgang met zijn camelkleurige suède jasje reed als enige op een blauw-grijze Heinkel scooter. De groep uit Suderwich plaatste ook weleens illegaal een tentje in het bos linksboven op de, in de volksmond genoemde, Thijmse Hucht, schuin tegenover het voormalige Roodland wat sinds 1961 Camping De Thijmse Berg heet.

Een Veenendaler in de Duitse mijnen
Deze Duitse jongens waren in de weekenden vaak bij Marrinelli te vinden en zij wisten zich prima in het Veense te vermaken. Henk, een zoon van de voornoemde familie in de Zandstraat, kwam door zijn omgang met Horst in de König Ludwig mijn in Recklinghausen te werken. De vader van Horst had daar een leidinggevende functie. Henk Edener reed iedere vrijdag - zomer of winter - de 160 kilometer op zijn Eijsink Record bromfiets van Recklinghausen naar Veenendaal en op zondag weer hetzelfde aantal kilometers terug naar Recklinghausen. In de winter had hij pakken kranten onder zijn jas om zich tegen de kou te beschermen. Henk stopte meestal op de brug over de Lippe bij Wesel om een shagje te roken. In de winter ging dat met veel moeite gepaard vanwege zijn door de kou trillende handen en benen. De König Ludwig mijn werd op 7 januari 1965 stilgelegd en vele andere mijnen volgden.

Een terugblik

Ongeveer drie jaar geleden zat ik nog eens met Henk over die tijd te praten en ik vroeg hem waar die Duitse jongens destijds nou precies vandaan kwamen. Wolfgang met de Heinkel scooter en een kameraad waren in die tijd ook weleens bij mij thuis geweest, maar zij vertelden mij alleen dat ze uit de buurt van Dortmund kwamen. Henk noemde mij toen o.a. de naam van Horst uit Suderwich bij Recklinghausen. Henk vertelde mij, dat hij nog tot ver in de jaren zeventig contact met Horst had gehad, maar dat het contact daarna verwaterd was.

Horst zegt daar later zelf over:

“Met Henk had ik lange tijd contact, maar de laatste jaren was ik door de gebondenheid aan mijn beroep niet in staat om dit contact in stand te houden. Ik rijd zo nu en dan nog weleens langs Veenendaal en ik herinner me die tijd graag. Ook ben ik er een keer met mijn motorfiets gestopt. Er is daar veel veranderd”.

De eerste poging

Na dit gesprek ben ik ’s avonds - inmiddels toch wel wat nieuwsgierig geworden - op google gaan zoeken en ik vond iemand met dezelfde achternaam en een mailadres in Suderwich. Deze persoon stuurde ik een mail met het verzoek om Horst contact met mij te laten opnemen en ongeveer vier dagen later kwam er een antwoord van “de” Horst uit Suderwich. Ik vertelde hem, dat ik op zoek was naar een groep met o.a. een Heinkel scooter. Horst mailde terug, dat er in hun toenmalige groep niemand op een Heinkel scooter had gereden, omdat ze toen geen van allen 18 jaar oud waren.

Na wat heen en weer mailen werd al snel duidelijk dat hij bij een groep hoorde, waar ik destijds nooit contact mee had gehad.
Wel wist hij direct wie de Henk was die destijds bij hen in de buurt in de König Ludwig mijn werkte. Hij nodigde ons beiden uit om bij hem thuis op bezoek te komen en op 15 juni 2006 werden er in Suderwich heel wat jeugdherinneringen opgehaald. We reden samen met Horst o.a. langs het tehuis voor mijnwerkers (Bergmannsheim) in Rölinghausen, waar Henk tijdens zijn werk in de mijnen woonde. Toch wel apart als je met een inwoner van Suderwich zit te praten over allerlei bekende namen uit het Veenendaal van de begin jaren zestig.

Horst herinnert zich

“Toen ik 16 jaar werd kreeg ik een Zündapp bromfiets van mijn oom en mijn vrienden en ik vonden de weg naar Veenendaal”. “Ik herinner mij alleen niet meer precies hoe en door wiens idee we uiteindelijk de eerste keer in Veenendaal terecht kwamen!”

Uit recente informatie komt naar voren, dat de jongens uit Suderwich mogelijk op het idee zijn gebracht door ene Theo uit Veenendaal, die als bankwerker(?) in Recklinghausen werkte en daar later ook trouwde.

Horst vertelde ons, dat hij en zijn vrienden wel eens voor een afspraakje van een uurtje helemaal naar Veenendaal waren gereden. Horst wist ook nog, dat het een kwartje kostte om 3 plaatjes bij Marrinelli te draaien.
Hij kon zich nog goed herinneren dat hij eens een stuk tand kwijtraakte in Marrinelli. Horst zat aan het tafeltje naast de deur van het toilet uit een flesje Cola te drinken en plotseling werd de deur opengesmeten door Lieneke en de deur sloeg met een klap tegen de bodem van het Coca-Cola flesje waaruit Horst zat te drinken. Dat leverde Horst een flink gehavende voortand op en dat was op dat moment, mede door de gegeven omstandigheden, geen pretje.
Van de jongens die destijds uit Recklinghausen kwamen is er later één met een Veenendaals meisje gehuwd en hij is hier ook blijven wonen. Deze Gerd, die bij Henk in het Bergmannsheim in Rölingshausen zat, kwam oorspronkelijk uit Oberhausen, maar via Henk kwam hij in Veenendaal terecht. Op het ogenblik is er regelmatig contact met Horst via het internet en ook zien we elkaar een paar keer per jaar bij elkaar thuis.

Onverwachte hulp bij de tweede zoektocht


Ook de door mij gezochte groep werd door ons teruggevonden en zelfs de afdeling burgerbevolking van Oberhausen hielp ons mee zoeken, omdat we het adres van Peter T. maar niet konden vinden. Later bleek dat zijn gegevens niet voorkwamen in het telefoonboek. De afdeling burgerbevolking van Oberhausen stuurde mij de volgende mail:

Sehr geehrter Herr Slagmann,

auf der Internetseite eines Bekannten (o-visionen) habe ich Ihre Anfrage
gefunden.
Nach meinen Erkenntnissen handelt es sich bei dem von Ihnen gesuchten Peter
T. um die Person, die jetzt Forststr…, 46147 Oberhausen wohnt.
Eine Telefonnummer habe ich leider nicht gefunden.

Mit freundlichen Grüßen

Im Auftrag
Süselbeck
Stadt Oberhausen
Der Oberbürgermeister
Fachbereich 2-4-10
Bereich Bürgerservice,
Öffentliche Ordnung

(adressen en telefoonnummers zijn om redenen van privacy niet vermeld).

Een onverwacht weerzien

Toen ik het bovenstaande bericht ontving, hadden wij het adres van Peter inmiddels al op eigen kracht gevonden. Gerard, de broer van Henk wist zich op een zeker moment ineens te herinneren, waar Peter vroeger woonde en een paar dagen later waren we al, begeleid door een Tom-Tom, op weg naar Oberhausen. Toen we in de desbetreffende straat aankwamen raakte Gerard het spoor even bijster, want het was ruim tien jaar geleden dat hij Peter had opgezocht. Uiteindelijk herkende hij het huis aan de kleur waarin het onderste deel was geschilderd. Er was echter niemand thuis en we dropen teleurgesteld af. Een eindje verderop waren twee bouwvakkers bezig bij een woning en op onze hulpvraag kregen we het antwoord, dat we maar even bij de bewoonster van het huis moesten aanbellen. Zo gezegd, zo gedaan en de bewoonster vertelde ons dat de door ons gezochte familie al jaren geleden was verhuisd,

Terwijl we zo stonden te praten kwam er nog een andere vrouw bij staan en die zei: “Oh, maar dat is niet zo moeilijk hoor, want die wonen een paar straten verder.”
Toen we even later, na ongeveer een jaar zoeken, uiteindelijk bij Peter voor de deur stonden, wist hij in 1e instantie niet met wie hij te maken had. We legden hem uit wie we waren en hij keek hij alsof hij water zag branden en van pure verbazing wist hij geen woord uit te brengen. Het ijs was echter al gauw gebroken en hij nodigde ons binnen. Eénmaal binnen passeerde het ene na het andere oude verhaal de revue. Op dat moment werd mij duidelijk dat de door mij gezochte groep uiteindelijk was gevonden.

“Alte Kameraden”

Samen met Peter bezochten we in Oberhausen zijn oude kameraad Manfred, die vroeger ook mee naar Veenendaal kwam. Helaas was zijn broer Werner inmiddels overleden, zo vertelde Manfred ons. Werner was wat ouder dan de rest van de jongens die naar Veenendaal kwamen en hij had een opvallende blonde Elviskuif. Hij reed op een anthracietkleurige Kreidler Florett Super. Menige Veense teenager uit die tijd zal zich juist deze wat oudere jongen met zijn brylcream kuif kunnen herinneren. Manfred had lange tijd verkering in Elst en werkte soms ook voor een bakker in de buurt.

Verschil moet er zijn

Een Veenendaalse dame die deze groepen vroeger ook had gekend, wist nog zo uit het hoofd het adres van één van deze jongens te noemen. Zij vertelde mij, dat de Veense meisjes het in die jaren best stoer vonden om met één van de Duitse jongens mee te gaan, want die hoefden met hun brommer (lees 50 cc motorfietsjes) niet op het rijwielpad te rijden.

In memoriam

Tot onze grote spijt moesten wij op woensdagmorgen 8 oktober 2008 vernemen, dat Horst uit Suderwich in de vroege ochtend geheel onverwacht was overleden. Horst was een beminnelijk mens en zijn Veenendaalse vrienden zullen hem oprecht missen na de hernieuwde contacten, die zij na jaren weer met hem hadden. Horst had nog altijd dierbare herinneringen aan Veenendaal. Horst zou zelfs nog een eigen bijdrage aan “Veens Lawaai” leveren. De avond voor hij overleed zond ik hem toevallig per mail het interview voor “Veens Lawaai” toe. Deze mail werd de volgende ochtend beantwoord door zijn dochter, die ons in kennis stelde van zijn plotselinge overlijden in de vroege ochtend. Amsel, één van de vrienden die vroeger met Horst mee naar Veenendaal kwam, was aanwezig op zijn begrafenis.

Jan Slagman.

dinsdag 10 maart 2009

Het 'SOOS'VERHAAL

De pastorie naast de Brugkerk

Gereformeerde kerk droeg pastorie over aan jeugdbestuur.

Zaterdagavond 18 september 1965 werd de pastorie naast de oude Gereformeerde Kerk Vaartbrug officieel overgedragen aan het jeugdbestuur, en veranderd in een soos, die na het officiële gedeelte door de jeugd in gebruik genomen werd.
Door een lint door te knippen dat voor de deur van de voormalige pastorie gespannen was, verrichtte ds. Ytsma, daarbij geassisteerd door ds, van Enk, de officiële openingsceremonie, die bijgewoond werd door ds. Overduin, de kerkeraad, de commissie van beheer, het ouderbestuur en het jeugdbestuur.

Overdracht
Na de koffie droeg de kerkeraad, in de persoon van de heer Anbeek, de pastorie over  aan het jeugdbestuur, door de heer T. Hoekstra jr. een grote koperen sleutel aan een rood lint om de hals te hangen. Deze dankte ieder die meegeholpen had de soos in orde te maken, de commissie van beheer voor de zorg voor de financiën.
Do Hoogenboom, die de kunstafdeling voor zijn rekening nam, en de heer Sukkel, koster van de gereformeerde kerk, die samen met zijn echtgenote al de avonden waarop de jongelui bezig waren met het inrichten van de soos, voor koffie zorgden. Mevrouw Sukkel kreeg een bloemetje aangeboden.

Sooscommissie
Ds. Ytsma knipt, daarbij geassisteerd door ds. van Enk (links), 
het lint door dat voor de deur van de voormalige
 oude pastorie gespannen was, en die nu
 in gebruik is als Jeugdsociëteit
Acht jongelui, samen vormend de sooscommissie, werden ook deze avond geïnstalleerd. 
Hun taak is het beheren en leiding geven op avonden dat de soos voor de jeugd is opengesteld. 
Als ere-voorzitter van het jeugdbestuur werd drs. Hiensch benoemd, om zijn verdiensten als jeugdouderling en jeugdvoorzitter gedurende vier jaar.

Jeugd
Nadat de ouderen om half negen de soos verlaten hadden, kwam de jeugd aan bod. 
In de toekomst wil men de soos twee avonden per week openstellen, nml. op woensdag- en zaterdagavond. van half acht tot half elf. Verschillende spelen, tafeltennis, tafelvoetbal, dammen e.d. staan ter beschikking en de nieuwste kranten en periodieken zijn voorradig.


De eerste sooscommissie bestond (o.a.) uit Jacob Bredeveld, Nettie Coïni, Piet Anbeek en wellicht Anke, een dochter van bakker Hoekstra. Feitelijk was het de groep die ook de weekends op het landgoed Hoekelum organiseerden.

Overzicht van het Soosjaar 1968-1969

Genoeg te beleven

Zaterdag 14 september 1968 opende de soos weer haar deuren. De soos is een gelegenheid waar iedereen van ongeveer vijftien jaar en ouder welkom is, van wat voor gezindte of religieiuze overtuiging hij of zij ook is. Iedere woensdag- en zaterdagavond is men welkom.
Voorzitter van de soos is Cees Croes.
Met zijn mede-bestuursleden heeft hij de laatste weken hard gewerkt om het interieur van de soos een volledige metamorfose te laten ondergaan.
Er werd druk getimmerd, geverfd, gepast en gemeten, en zaterdag kon men de gasten verwelkomen in een sfeervolle, gezellige en moderne ruimte.
De Veenendaalse kunstenaar Do Hoogenboom zorgde voor enkele eigentijdse decoraties.

De jeugd zet zich in voor de jeugd. Enkele leden van het
bestuur van de soos aan het werk, om de sociëteit
nog gezelliger te maken voor de Veenendaalse jeugd. 
V.l.n.r.: Mieke Kroes, Henk Sukkel, Cees Croes, 
Hanneke van de Garde en Henk van Dijk.
Cees Croes vertelt over het doel van de soos.
"in de eerste plaats gaat het om de ontspanning. Men kan elkaar hier ontmoeten, wat praten of biljarten. Eens in de maand organiseren we een bijzondere avond, op zaterdag, dan kan er gedanst worden."
Volgens Cees merkt men in de soos weinig van de kerk, al heeft de gereformeerde kerk de stoot gegeven tot de oprichting van dit jeugdwerk: "Het is niet het directe doel om de jeugd naar de kerk te krijgen; indirect wel. 
Maar er komen hier geen ouderlingen en er worden geen speciaal georganiseerde gespreksavonden gehouden". 

Cees legt er de nadruk op, dat iedereen welkom is, van wat voor kerk ook" "Het gaat er niet om de mensen gereformeerd te maken".

De Sooscommissie bestaat uit zeven leden te weten: Nel Hootsen, Aline van Leeuwen, Mieke Kroes, Hanneke van de Garde, Henk van Dijk, Henk Sukkel en Cees Croes.

In de openingsweek (14 t/m 21 september) worden er drie speciale avonden georganiseerd:
- de openingsavond met soep
- op woensdagavond; gemaskerd bal
- op zaterdagavond: een avond met Rijk van Rotterdam

In de daaropvolgende weken neemt Aline van Leeuwen afscheid van de Sooscommissie en in haar plaats komt Ellen van Manen.
vlnr: Ellen van Manen, Bas van Capelleveen, Nel Hootsen, Cees Croes, Lettie Bos
We organiseren een pannekoekenfuif, die erg leuk verloopt en een dansavond (met kaarten!).
Op vijf december houden we een groot Sinterklaasfeest met een zwarte Sinterklaas en een witte zwarte Piet.
Inmiddels heeft ook Hanneke van de Garde heel ongemerkt het veld geruimd.
Voor haar wordt nog geen ander lid benoemd!
Eind december verdwijnt Mieke Kroes uit de Sooscommissie.
Zo duiken wij (als Sooscommissie) met z'n vijven de oud- en nieuwjaarsroes in.
Op de grens van oud en nieuw houden we 's nachts om half één een, zoals we het noemden, nieuwjaarsreceptie, die door velen werd bezocht.
Achteraf houden we met enkele bekenden nog een drankfuif.
Op 1 januari 1969 moeten we eerst de enorme chaos opruimen om 's avonds een nieuwjaarsbal te kunnen geven.
Ook deze avond wordt erg druk bezocht.
Op vier januari hebben we erg veel last van nozemachtige creaturen, die de inboedel willen afbreken.

's Maandags hebben we een vergadering met de jeugdouderlingen bij Dhr. Kroes-bergen.
Op 4 januari treed Snowy Wood op, de band van Cees van Hardeveld en Kees van de Klift.

Op 18 januari houden we, naar een idee van Henk van Dijk, een Paint-in. Het wordt een geslaagde avond!

Onder de bezoekers signaleren we steeds nieuwe gezichten.
We besluiten daarom lidmaatschapskaarten a f. 0,75 uit te geven.
Dit levert de kas ongeveer f. 95,- op.
Op drukke avonden hebben nu alleen leden (130 stuks) toegang.

Zaterdagavond 1 februari hebben we onze tweede avond met Rijk van Rotterdam.
Ook Freke Albrecht verleent medewerking.
Op 8 februari een disco avond en op de 22ste van dezelfde maand een dansavond, met een originele vloeistofdia lichtshow.
Henk van Dijk, Nel Hootsen, Els Wanders
Langzamerhand wordt het tijd dat we weer een zesde lid benoemen.
Uit verschillende kandidaten wordt op een zondagavond vergadering Lettie Bos gekozen.

Op 15 maart geven we een Bingoavond en op 22 maart zitten de meeste van de groep in Hoekelum.

26 april opnieuw een free-jazz optreden van Han Troost en zijn band.
12 mei hebben we een discjockey-avond van Henk Slagter en de week daarna staat in het teken van de bazar (Montati-wijn e.d.).
Jacob Brederveld, Nel Hootsen, Piet van Dijk,  Jeanette Coïni

De 26ste april: Free-Jazz met Han Troost, Dick Schoonderbeek en Paul van Kreel.

Inmiddels is het mei geworden en krijgen we te maken met een nieuwe stroming: "Perfume Garden", die op eigen verzoek op 17 mei een 'vreemde' avond met Chinese thee, Mens-erger-je-niet e.d. organiseren.

In de week van 18 t/m 24 mei komt de Soos, vanwege Perfume Garden in de publiciteit te staan.

We besluiten op de vergadering van 28 mei om Perfume Garden uit de Soos te weren, wat gebeurd!

We zijn in deze tijd ook druk bezig met de verbouwingsplannen.
Maar de bovenburen zullen eerst het veld moeten ruimen!
Op 14 juni plannen we een avond met Auke Ozinga en Dick Schoonderbeek, die echter op het laatste moment verhinderd zijn.
Ook op de slotavond (21 juni) kunnen ze niet verschijnen.
In hun plaats treedt dan een band met o.a. Peter van Dijk op.
We hebben die 21ste juni tevens een heerlijke barbecue.
Aan het eind van dit seizoen neemt Henk Sukkel afscheid als lid van de Sooscommissie.

HAN TROOST TRIO, Live in de Soos, vlnr Paul van Kreel, Dick Schoonderbeek, Han Troost


Enkele opmerkingen:
In dit seizoen was de Soos steeds 3 avonden per week geopend: op woensdag-, donderdag- en zaterdag avond.
In de eerste 4 maanden van 1969 halen we een omzet van f. 1050,-
We krijgen 2 gaskachels en een mooie geluidsinstallatie.
Tevens krijgen we de beschikking over het hele huis omdat de bovenburen op het laatste moment vertrekken.

Cees Croes, 20 juni 1969.

Overzicht van het Soosjaar 1969-1970

Nadat we op 21 juni het seizoen 1968/1969 hebben afgesloten is er, uitgezonderd op de zaterdag en de zondag, elke dag in de Soos gewerkt om deze een geheel ander aanzien te geven.
Ook de organisatie wordt grondig geregeld (huisregels, lidmaatschapskaarten).


Zaterdag 6 september luidde de Soos bij de Brugkerk aan de Kerkewijk het nieuwe seizoen in.
Een aantal genodigden hernieuwden de kennismaking met het Soosgebouw, dat een grondige opknapbeurt heeft ondergaan.
Bovendien beschikken de soosgangers nu over meer ruimte, doordat de hele bovenverdieping vrijgekomen is.

De openingsweek duurt tot 13 september, waarin een aantal bijzondere evenementen zullen plaatsvinden.
Woensdagavond bijvoorbeeld een fietsenrace met leden van de kerkeraad en zaterdagavond een paint-in.

In het nieuwe seizoen wil de soos elke maand een bijzondere avond organiseren.
In dat verband is al gedacht aan een barbeque party.

Een ander markant punt is de muizenrace.
Er wordt een bescheiden snelloop-circuit gebouwd, waarin muizen, voorzien van rugnummertjes, en misschien met karretjes achter zich aan, om het hardst over een baan met hindernissen in de richting van de finish moeten trippelen.
De soosbezoekers kunnen bij deze wedstrijden inschrijven op hun favorieten.

Handicap-race bij de soos

Gisteravond, 10 september, werd een amusante handicap-race-op-de-fiets gehouden als wedstrijd tussen de jeugd en de kerkeraad. Ruim honderd toeschouwers waren aanwezig op het door schijnwerpers verlichtte parkeerterrein achter het Soosgebouw, en luidruchtig werden de deelnemers aangemoedigd.
Dominee W. Blanken (zelf ook op de fiets) reikte na afloop de wisselbeker uit aan de gereformeerde jeugd, die de race op punten had gewonnen. 
De handicap-race vormde slechts een onderdeel van het jeugdwerk, welke het nieuwe seizoen inluidde.
Zaterdag was de soos aan de Kerkewijk reeds geopend, geheel veranderd en gezellig ingericht.
 "De soos is het centrum van het jeugdwerk", aldus Cees Croes, de voorzitter van de jeugdcommissie.
 "We hebben geweldig veel hulp gehad en maandenlang hard gewerkt om het hele gebouw nog voor de herfst klaar te krijgen en nu kunnen we de jeugd fijn opvangen en iets bieden".
Met Wim Kroesbergen samen piekert hij even over de vraag over de relatie tussen kerk, geloof en beatmuziek, die tijdens het gesprek in flarden door het roodverlichte vertrek galmt.
Gelijktijdig antwoorden ze dan dat het de bedoeling is om via een vorm van amusement of vrijetijdsbesteding de jeugd bij de kerk te betrekken.
Tidens de handicap-race toonde de heer G. Kap zich in een ere-rondje
de meest originele deelnemer.
 Wim Kroesbergen: "Vanuit de kerk willen we zorgen voor een eigen home voor de jeugd.
Vooral gesprekken met jeugd van andere kerken geven de mogelijkheid om toch weer de relatie kerk en jeugd tot stand te brengen. Let wel, het gaat niet georganiseerd maar spontaan, al stimuleren we dergelijke gesprekken natuurlijk wel.
Er worden van allerlei dingen aangesneden. Gewoonlijk over dingen die de jeugd bezig houdt, maar we zien ook niet op tegen een paint-in of we debatteren over de rehabilisatie van dominee Buskes. We hebben wel plannen om in de komende winter een paar maal iemand uit te nodigen die min of meer deskundig is".
De belangstelling voor deze vorm van jeugdwerk neemt sterk toe.
Cees Croes daarover: "het is duidelijk dat we over een dieptepunt heen zijn. Het amusement is dan wel de trekker maar door het komen van de jeugd is het mogelijk dat de kerk een greep op de jeugd kan blijven houden, om interesse te kweken. De kerkeraad en ouderen tonen grote belangstelling voor dit werk en werken er zelf volop aan mee als dat mogelijk is".
"De taak van de kerk is veranderd", meent zowel Kroesbergen als Croes. "De oude functie van de kerk wordt aangevuld en daarin krijgt de jeugd een eigen plaats. Dat begint al met de kinderkerk, vervolgens met de jeugdclubs, en dan voor de ouderen de soos, en alles wat daarbij komt. Tachtig procent van de jeugd die hier komt, zien we ook in de kerk terug. Niet alleen in de gereformeerde kerk, maar in alle kerken. Er komen hier jongeren van alle richtingen, vorig jaar zelfs iemand van Grieks-orthodoxe zijde. We zouden graag nog meer jeugd van andere kerken in Veenendaal ontmoeten, zoals we nu al samenwerken met de jeugd van Sola-Fide."
De goede sfeer en het gezellige samenzijn is voor de moderne jeugd volop aanwezig in de gereformeerde soos.
Bepaald geen duffe bedoening, daar zorgen de jeugdcommissie en de jeugdouderlingen wel voor.
Zij weten zich gesteund door de kerk en weten bovendien dat het altijd moeilijk zal blijken on kerk en jeugd tot elkaar te brengen.
Cees Croes pakt een handwagen met vreemde attributen van de fietsenrace en gaat de rommel opruimen.

De inrichting van het soosgebouw is inmiddels enigzins gewijzigd.
De bar is groter geworden. 
Op de bovenverdieping is een gezellige zitkamer ingericht, en alles staat fris in de felle verf
Alle avonden worden druk bezocht.

In de maand september vliegen de lidmaatschapskaarten de deur uit.
We krijgen ongeveer 160 leden. Henk van Dijk doet een gedeelte van zijn werkzaamheden (de drankaankopen) i.v.m. zijn studie, over aan Bas van Capelleveen, die met ingang van juni in de Sooscommissie is gekomen.
Begin oktober krijgen wij (eindelijk) tien nieuwe barkrukken.
We hebben in deze tijd veel last van ongewenst bezoek.

Ook in de Sooscommissie ontstaan enkele interne problemen, die we echter spoedig oplossen.
Op 18 oktober houden we weer een avond Free-Jazz.
We hebben nu een verkoop van zo'n f. 80,- in de week.
De inboedel van de Soos verzekeren we voor f. 10.000,-.

Enkele avonden:
Op 22 november hebben we een disc-jockey avond met Rob van Benthem (afgang).
Zaterdag 6 december houden we het Sinterklaasfeest met Do Hoogeboom als Sinterklaas en Gerard Davelaar en een zekere Wim Boers als Zwarte Pieten.

Op 19 december wordt besloten Henk van Dijk te ontlasten van bardiensten (studie).

Ook worden nu al namen genoemd van eventuele nieuwe Sooscommissieleden.

Op 24 december vieren we het Kerstfeest in de Soos met medewerking van dominee Blanken.

De donderdagavond (voor 19 jaar en ouder) wordt wegens de geringe belangstelling afgeschaft en we besluiten nu op vrijdagavond open te gaan (16 jaar en ouder).

Op 1 januari 's nachts om half een: de nieuwjaarsreceptie en daarna om 2 uur: feest van de Sooscommissie en aanhang.

Donderdagavond 1 januari houden we weer het traditionele nieuwjaarsbal.
Begin januari kopen we een zgn. koffiekraantjes kan (goed voor 24 koppen).
We krijgen in 1970 f. 300,- subsidie van de kerk.
o.a. Berend vd Wolf, Gerard Davelaar en Ike Takens
In deze maand wordt ook Gerard Davelaar gevraagd lid te worden van de Sooscommissie.

Op 1 februari maakt hij zijn eerste vergadering mee.
Omdat we in de zomervakantie 1970 de Soos willen verbouwen (uitbreiding!) bezoeken Henk en Cees architect Ploeg.

Er komen tevens plannen voor een Sooskrant en een Stripbibliotheek.

Op 12 februari hebben we een avond rond de z.g.n. Actiegroep X (hulp aan Heimerstein en de B.L.O.).
In februari organiseren we ook onze eerste politieke avond.
Onder leiding van Gerard Davelaar wordt een uitgebreide enquête gehouden om de mening over vele zaken, betreffende de Soos, bij de leden te peilen.
Vrijdag 13 maart en zaterdag 14 maart worden de enquêteformulieren op de soos ingevuld.


In maart wordt duidelijk dat Henk van Dijk, Lettie Bos, Nel Hootsen en Cees Croes in juni 1970 de Sooscommissie zullen verlaten.

Er wordt ijverig naar nieuwe leden uitgekeken.
Een eventuele uitgebreide verbouwing kan, om financiële redenen, niet doorgaan.
(We krijgen geen geld extra).

Half maart komt Cees Brederveld in de Sooscommissie.
Henk Prummel, Nel Hootsen

In de Paasvakantiezijn we, evenals in de kerstvakantie, een hele week geopend.

We organiseren in die week:
31 maart: de tweede Politieke avond
2 april: een voorlichtingsavond over het zusterstadproject (Lusaka).
3 april: een Amerikaanse verkoop
4 april: samen met de C.J.V. groep van Sola Fide een dropping.


Op dinsdag 6 april is de eerste Soosavond voor 14- en 15 jarigen.
Deze 4e soosavond per week wordt geleid door Karien Maas, Tiemy Hasselaar en Warner ten Kate.
In april krijgen we weer last van ongewenste gasten.
Alles blijft echter nog heel.

In deze maand krijgen we de Sooscommissie voor het volgend jaar enigzins voltallig.
Een uit 3 man bestaande commissie, met een voorzitter (Dhr. de Baat), een secretaresse (Ellen van Manen) en een penningmeesteresse (Nel Hootsen), zal de Sooscommissie begeleiden en de taak ervan wat verlichten (zorg voor de penning en de pen).
We vragen tevens Marijke van Rijswijk en Frans van Tuil om in de Sooscommissie te komen.

Op zaterdag 9 mei organiseren we voor de derde maal een avond met Han Troost, Dick Schoonderbeek en Paul van Kreel.

Wegens "onlusten" in- en om de Soos sluiten we die avond om 10 uur.
Zondag 10 mei valt de ingrijpende beslissing de Soos, wegens de toenemende spanning (door o.m. De Instuif, die sluit) op zaterdag- en ook op vrijdagavond gesloten te houden.
De sluitingsavond wordt vervroegd (van 20 juni naar 6 juni).

De dinsdag- en woensdagavonden blijven we normaal geopend.
De Witte Picknick bij het Egelenmeer
Op 2de Pinksterdag organiseren we een 'Witte Picknick' bij het Egelenmeer.

In mei hebben we verschillende vergaderingen met de nieuwe Sooscommissieleden. We bespreken uitputtend de organisatie voor het seizoen 1970/1971. (De Soos zal dan geheel een besloten club worden; er zal een Sooskrant onder leiding van Frans van Tuyl worden uitgegeven; de lidmaatschapskaarten worden duurder: f. 5,- per half jaar).

Op 5 juni hebben we de derde politieke avond en op zaterdag 6 juni hebben we onze slotavond met medewerking van Auke Ozinga en Dick Schoonderbeek.

We houden dan tevens een barbeque.
Zaterdagavond 13 juni organiseren we voor de hele Sooscommissie met aanhang en ook de jeugd-ouderlingenmet hun echtgenotes, een slotvergadering gevolgd door een afscheidsfeest.

De nieuwe Sooscommissie bestaande uit voorlopig zes man gaat dan met hulp van Dhr. de Baat en Nel Hootsen op eigen kracht draaien.

Op deze avond afscheid van Lettie Bos, Henk van Dijk en Cees Croes.

Cees Croes, 16 juni 1970.



Opmerkingen:
Omzet van de Soos gedurende drie seizoenen:
1967/1968: f. 489,30
1968/1969: f. 2512,08
1969/1970: f. 3897,86

1970/1971, een gedeelte van het openingsartikel in het eerste nummer van de Moduulkrant

We starten dit jaar onder de naam "Moduul". "Moduul" is afgeleid van het Latijnse woord "modules", wat "afstand' betekent.
Dit woord is in allerlei opzichten te gebruiken, bijvoorbeeld de afstand tussen de oudere en de jongere generatie, de afstand tussen God en de mensen, enz.
Het vignet dat om het woord "Moduul" verwerkt is, stelt een hangend kruis voor, verbonden door het woord "Moduul", toch weer een eenheid vormend.
Gerard Davelaar, Fien van Capelle
Voortaan dus niet meer de Soos, maar "Moduul".

De commissie bestaat uit:
Henk de Baat (voorzitter),
Ellen van Manen (secretaresse),
Nel Hootsen (penningmeesteresse), Kees Brederveld, Gerard Davelaar, Bas van Capelleveen, Marijke van Rijswijk en Marjo Oskam.

Er komt nog een nieuw commissielid.
Bij het ter perse gaan van dit nummer was nog niet bekend wie.
De lidmaatschapskaarten worden uitgereikt in de eerste week waarin wij open zijn, op vertoon van de ingevulde strook en tegen betaling van het verschuldigde bedrag ad.
f. 5,- per half jaar.

De lidmaatschapskaart moet worden voorzien van een goedgelijkende foto en dient iedere keer meegenomen te worden.
Zonder kaart geen toegang.
Ieder lid mag een introducee meenemen, die dan f. 0,75 moet betalen.
We zullen proberen minstens 1x per maand een speciale avond te organiseren.
Deze kan bestaan uit: muziek, politiek, vrije expressie, discussie, film, theater, enz.
Deze speciale avonden zullen meestal op zaterdag zijn.
Als je ideeën hebt, leg ze voor aan de commissie.
Neem niet alles voor kennisgeving aan, bekijk de gang van zaken kritisch en spui je kritiek.
We zullen eigen initiatief en inspraak in de gang van zaken in "Moduul" stimuleren.
Je kunt altijd bij ons terecht met op- en aanmerkingen.
We zullen altijd luisteren en indien mogelijk je plannen uitvoeren of onze plannen veranderen. ....
.... Eind december openen we een stripbibliotheek in kamer 8.
Wanneer je hier aan mee wil werken, neem dan contact op met Evert of Frits Davelaar, die zetten hem op.
We hopen dat alles vlot zal verlopen en dat we hier samen een prettig jaar zullen hebben.
We zullen ons best doen.
De Commissie.

Openingstijden MODUUL:
Woensdagavond: half acht - half elf
Vrijdagavond: acht uur - elf uur
Zaterdagavond: half acht - elf uur
Dinsdagavond: half acht - tien uur


Voorjaar 1970 oefende het P.G. Huisorkest regelmatig op zaterdagmiddag in de Soos.

Er deden een wisselende groep mensen aan mee onder andere
Henk Prummel, viool,
Kees van Hardeveld, bas,
Jan de Boer, gitaar, Kees Brederveld, blokfluit, en verder een aantal neusfluiters en zangers/ zangeressen, Fien van Capelle, Gerard Davelaar.

Onder de naam Artificial Ear werd er zelfs een keer meegedaan aan een talentenjacht op de PA in Ede, met een groep van ongeveer 15 personen.

De jury wist waarschijnlijk niet wat ze hiermee aanmoesten en beoordeelden het optreden van Artificial Ear als goed genoeg voor een tweede plaats.

Brandpreventie
De commissie van beheer van de Gereformeerde kerk van Veenendaal is tot de conclusie gekomen, dat de brandpreventie in de soos - het jeugdgebouw gevestigd in de voormalige pastorie naast de Brugkerk - alles te wensen overlaat.
Direct noodzakelijk zijn brandhaspels, brandtrappen, brandblusapparaten, noodverlichting en mensen die weten wat hun, in geval van brand, te doen staat.
Zolang al deze voorzieningen er niet zijn durft de commissie de verantwoordelijkheid niet langer te dragen.
Alle voorzieningen - met inbegrip van nog enkele sanitaire - zullen minstens 8000 gulden vergen, een bedrag waarover men zonder extra steun van de gemeenteleden niet de beschikking heeft.

Eind 1970 werd de Soos plotseling gesloten, vanwege het ontbreken van een protocol voor de brandveiligheid en wegens vernielingen.
Er vond geen overleg plaats tussen de "Commissie van Beheer" en de Sooscommissie.
Het gebouw werd gewoon gesloten.
Wekelijks bezochten tussen de 150 en 200 mensen de soos voor hun vertier, en die konden nu nergens meer terecht.

Brandpiket
De commissie van beheer van de Gereformeerde kerk te Veenendaal besloot een poosje geleden dat in de soos de nodige voorzieningen in verband met de brandveiligheid moesten worden getroffen. Toen men daarna een onderzoek instelde, bleken de gebreken zo ernstig dat besloten werd om het gebouw in afwachting van de hoogstnoodzakelijke voorzieningen te sluiten. 
Zelfs de kachels waren niet helemaal in orde.
Intussen is het gevaar eraf en kon midden november de Soos weer opengesteld worden. 
Echter, wel onder enkele voorwaarden.
Alleen de eerste twee verdiepingen mogen worden gebruikt.
Verder heeft de Sooscommissie een brandpiket in moeten stellen. 

De leden van deze brandwacht zijn geinstrueerd hoe in geval van brand te handelen.

Na een brandbrief van de sooscommissie mocht de benedenverdieping weer open, maar het blijkt dat dit

Het begin van het einde was

Begin 1971 werd er een werkcommissie ingesteld, die vanaf 16 maart 1971 (in zes vergaderingen) in juni 1971 een lijvig rapport uitbracht waarin uitgelegd werd hoe Moduul weer 'ten nutte' van de gereformeerde jeugd kon worden gemaakt.
Men vond dat het werk van de huidige commissie nogal wat negatieve reacties in de gemeente had gewekt.
Men verweet de commissie
dat men oogluikend het gebruik van drugs en het lezen van sexblaadjes had toegelaten.
De werkcommissie, die dit moest onderzoeken wilde allereerst opmerken dat de sooscommissie als jeugd voor de jeugd heeft gewerkt en dat daarmee een brok enthousiasme bij voorbaat niet kan worden gekenschetst als "ondeugdelijk werk van langharig tuig", ook al gaat dat werk voor de jeugd logischerwijze vergezeld van fouten.

Na verschillende gesprekken met leden en informaties van buiten de soos, bleek dat daar, althans in het gebouw, geen sprake van was geweest.
De werkcommissie onderkende wel dat het organiseren van de zo gewraakte "thee-avonden" met gebruikmaking van wierook, een sfeer met zich brengt die het gebruik van -vooral- drugs in de hand k a n werken.
Tevens is zij van mening dat het probleem "drugs en sex" niet alleen een typisch probleem van de jongeren uit de soos is, maar een algemeen probleem, waaraan gezaghebbende bladen als Elsevier uitvoerig aandacht hebben besteed.
"Drugs en sex' kan daarom niet alleen aanleiding zijn de Soos-jeugd en het sooswerk te veroordelen. Dit ernstige landelijke probleem behoeft dringend duidelijke voorlichting van experts aan jeugd en ouders.

In een aantal paragrafen werden aan een aantal zaken aandacht gegeven. Allereerst een formulering van het doel van de soos, waar tot nu toe "algemeen ontspannings centrum" het best de lading dekte.

Men vond wel dat het programma voornamelijk gericht was op HAVO-jeugd, wat aan de soos een karakter gaf wat de MAVO- en werkende jeugd totaal niet aansprak.
De commissie was niet van zins hier verandering in te brengen, omdat deze jeugd niet 'paste'.
Men wilde dit doel ombouwen naar een "algemeen ontmoetingscentrum" waar de gehele jeugd van de gereformeerde kerk als doelgroep aangemerkt zou worden.
De samenstelling en samenspel van de Sooscommissie kwam ook ter sprake, men vond dat het verloop te groot was en dat men van 'blokvorming' kon spreken, waardoor nauw samenspel onmogelijk werd.
Men vond dat de 'vernieuwers' te veel de boventoon voerden.
Verder werd er te weinig op de financiën gelet, werden afspraken niet goed nagekomen, er werd te weinig aan onderhoud van het gebouw gedaan, en volgde men de ingestelde roosters niet.
Men wilde het positief christelijke element weer terugbrengen in de commissie, onder leiding van een zeer sterke leiding.
Ook zouden de vernieuwers een stap terug moeten doen.
De commissie zou moeten bestaan uit 12 leden, waarvan tweederde positief christelijk ingesteld is en de rest puur enthousiaste, werkwillige leden, die niet noodzakelijk van protestantse huize zijn. De voorzitter moet wat ouder (en gereformeerd) zijn en uitsluitend delegerend bezig zijn.

Het gebouw moet aangepakt worden, netjes maar niet luxueus zijn en zo ingericht zijn, dat velen voldoende ontspanningsmogelijkheden vinden, zonder dat men elkaar hindert.
Het maken van muziek, het draaien van films, het spelen van tafeltennis, dammen, schaken of andere spelvormen moeten vrijelijk kunnen worden beoefend.
Er moeten discussie-avonden, film-avonden en bingo-avonden kunnen worden georganiseerd, en daarvoor moet de tussenwand op de bovenverdieping verwijderd worden.
Omdat het pand nu aan de brandveiligheidseisen voldoet, kan het ook voor andere doeleinden worden gebruikt; denk aan Kinderdiensten, kinder-oppas en dergelijke.
De keuken
Uit het financiële overzicht blijkt dat er beperkte geldmiddelen zijn.

Er is te weinig geld om de gewenste activiteiten te financieren.
De totale omzet over het eerste halfjaar van 1971 bedraagt ongeveer f. 2.700,-.

Een aantal aanbevelingen:
- Stel de nieuwe sooscommissieleden in de gelegenheid om week-ends bij te wonen die gewijd zijn aan onderwerpen als: "hoe houdt men de jeugd verantwoord bezig", en andere onderwerpen.
- Uit een gehouden mini-enquête blijkt dat er behoefte bestaat om actie- en discussiegroepen te vormen.
Dit zou vanuit de soos georganiseerd kunnen worden.
- Een grote opknapbeurt van het gebouw, zowel buiten als binnen.
- Het opstellen van een huisregelement, zodat iedereen weet waar hij zich aan te houden heeft.

Veenendaal, juni 1971

HET EINDE

Op 28 augustus 1972 stuurde de Gereformeerde Kerk van Veenendaal een brief aan het bestuur van de Soos waarin het besluit van de Kerkeraad om de werkzaamheden van de soos te beëindigen, nader werd toegelicht.
Het blijkt dat de problemen die hierboven beschreven werden nog steeds als argument voor sluiting naar voren gebracht worden, met daaraan toegevoegd dat het gedeelte van de Gereformeerde jeugd wat naar de soos kwam, geslonken was tot een tiental personen.
Men vond dat "De Instuif" beter geoutilleerd was om als "de markt des levens" te fungeren, waar de soos niet tegenop kon concurreren.
Men vond ook dat de soossfeer teveel een "Underground" karakter had, wat veel potentiële bezoekers afschrikte.
Als laatste was er geen geld beschikbaar voor de broodnodige opknapbeurt van het pand.
Iedereen werd bedankt voor het werk wat voor dit 'kerkelijk experiment' gedaan was, en de activiteit werd beëindigt verklaard.
De tuin, achter het Soosgebouw

Ik was een trouwe bezoeker van de Soosavonden, waarschijnlijk al sinds 1966. 
Ik hielp als vrijwilliger mee met de verschillende verbouwingen die in het gebouw uitgevoerd werden. 
Later in de sooscommissie moet ik een van de 'vernieuwers' geweest zijn.

Op persoonlijke titel werd ik lid van het, landelijk opererende, Provadya netwerk, wat mij toegang gaf tot allerlei informatie en voorstellen voor het organiseren van activiteiten van uiteenlopende aard. 
Ook was ik lid van de werkcommissie in 1971, samen met jeugdouderling De Jong en Do Hoogenboom. 
De andere leden kan ik mij niet meer herinneren. 
Het rapport, wat ik hierboven voor het artikel heb gebruikt, heb ik indertijd niet gezien.
Onlangs leende Nel van Reenen-Hootsen mij dit, en het was de eerste keer dat ik het onder ogen kreeg, samen met het hier geplaatste fotomateriaal.
Gerard Davelaar.


Ik zat in de Sooscommissie van ca. 1968 tot 1971, samen met Ellen van Manen, Bas van Capelleveen, Cees Croes, Lettie Bos en Henk van Dijk.
Bij ons afscheid heeft Cees Croes ons een herinneringsalbum meegegeven met daarin een overzicht van wat er zoal gebeurd is gedurende die periode.
Helemaal met de hand geschreven in Cees’ zijn onmiskenbare, keurige handschrift!
Toen ik het weer doorlas, viel me op hoeveel we in die tijd organiseerden voor de Veense jeugd en zeker ook op het gebied van muziek, waarin jij (GD) toen ook veel bij betrokken bent geweest.
(Nel van Reenen- Hootsen)

Mijn idee en beleving van onze jeugd in Veenendaal is dat we veel neer hebben gezet (in het licht van het calvinistische Veenendaal) de Soos, maar ook de Wereldwinkel.
Vernieuwend bezig.
Ook binnen onze PA (Kees Brederveld en ik zaten daar) Het "Up against the wall ........ verhaal" met neusfluiten etc. was nieuws.
Anekdoten Soos;
de liefdes die er ontstaan zijn, Han Troost die free jazz introduceerde, jij met de introductie van  vernieuwende muziek. Ik mocht niet naar de PA, dat is een serieus onderwerp van discussie geweest, want ik zag er na een werkweek wat verlopen uit, zat in de soos in V'daal, dus zou wel drugs gebruiken.
Niet toelaatbaar op de PA.
En wat waren we onschuldig; theekamer, stripbibliotheek, witte picknick, "psychedelisch" was wel een trefwoord.
We spiegelden ons denk ik enorm aan Amsterdam en wat daar gebeurde in die tijd.
Marijke van Rijswijk

REUNIE HOEKELUMMELS 1999

Vanaf de jaren zestig (en zelfs al in de jaren daarvoor) zijn er door de ontspanningscommissie van de Gereformeerde Kerk in Veenendaal, weekenden voor de jeugd georganiseerd op het Kasteel Hoekelum te Bennekom.
In 1999 werd er een reünie georganiseerd voor mensen die regelmatig met de Hoekelum weekenden meegingen.
De reünie vond plaats op 25 september 1999 en werd op touw gezet door Pieter Anbeek, Marijke Brederveld-Lubbers, Marjan Hoekstra-De Haas, Jeanette Coïni, Teun Hoekstra, Nel Van Reenen-Hootsen, Jakob Brederveld en Henny Verwey-Bekker.
Men werd verwacht rond tien uur en het programma zou doorlopen tot 22.00 uur.
Mochten er mensen zijn die hier iets meer over kunnen vertellen, neem dan contakt op, ik zal er graag een stuk over plaatsen. Hieronder de foto (met dank aan Sjoerd de Jong)


















Om te laten zien dat het veertig jaar geleden bij de ontgroeningsceremonie er iets anders aan toeging dan zitten voor een gebouw hier de enige twee foto's die ik kon vinden uit 1968.

Een ontgroening tijdens een Hoekelum weekend
Bedankt voor je tip over de weblog met muziek uit de jaren 60 en 70 in Veenendaal.
Veel herkenbare dingen, ook veel grijze gebieden voor mij.
Zo wist ik niet meer dat de Soos naast de Brugkerk omgedoopt werd tot Moduul, maar wel een o ja... gut... ik was daar bij, bij het verzinnen van die naam.

Frans van Tuil aan Gerard Davelaar:
Ik ken jou vooral van de Ichthus, beetje erg gristelijke school, en van de Soos, waar je aankwam met o.a. The Incredible Stringband, John Mayall, Dr. John etc.
Voor mij muziek van de (Veense) underground.

De muziek die in de Soos gedraaid werd heeft wel mijn muzikale voorkeuren bepaald.

In mijn milieu en bij mijn vrienden kende niemand deze muziek.
Ik was af en toe bij optredens van de band van Kees van de Klift uit Overberg, en ook Henk de Haas herinner ik me nu ook. Hij voetbalde in hetzelfde welpen-kampioenselftal van VRC en van de CNS 1-school van meester Dillingh, samen met o.a. Dirk vd Bovenkamp, Jaap Dillen en Arie Schans.

Leuk dat op de site het fotootje staat van een politieke bijeenkomst in de Soos, met mij als een van de deelnemers.
De foto heb ik overigens zelf al, uitgeknipt uit de Rijnpost of de Vallei.
Fien kende ik ook, zat die niet in mijn klas? Zijn jullie nog getrouwd of bevriend?
Gerda van de Bovenkamp, haar vriendin, was mijn overbuurmeisje. Jullie hadden zo'n apart groepje, een clan, een stelletje deugnieten.
Ikzelf was een brave borst van de Larikslaan, maar stond wel open voor de underground-cultuur.
Op mijn 19e jaar ben ik uit Veenendaal weggegaan.
Ik ging Nederlands studeren in Den Haag.
Jarenlang in Leiden gewoond en gewerkt en nu alweer 7 jaar in Enschede, als docent NT2.
Rob de Vos herinner ik me ook nog, die rossige bard.
Ook de beatband in de katholieke kerk waartegen Gerard Reve fulmineerde.
Die woonde toen op de Boslaan en keek uit op het klaslokaal van meester Klomp die met de klas psalmen zong.
Verder deed ik wel eens wat voor de Wereldwinkel, staat ook op de weblog.
Daarop staat eveneens dat Mik Thoomes jazz speelde.
Ik weet nog goed dat hij met zijn band in nota bene de Petrakerk een soort free jazz-concert gaf, met een hoop herrie.
Ik geloof niet dat de meesten het konden waarderen.
Ondanks dat ik al meer dan 35 jaar buiten Veenendaal woon, ben ik nog steeds geïnteresseerd in m.n. oud-Veenendaal. Ik verzamel oude foto's, oude documenten.
(Frans van Tuil)

vrijdag 6 maart 2009

DERROLL ADAMS IN MODUUL

De Amerikaanse folkartiest Derroll Adams leidde jarenlang een zwervend bestaan, samen met zijn vriend en collega Ramblin’ Jack Elliott.

Tijdens de sixties was hij mentor van Donovan en dook hij ook even op in ‘Don’t Look Back’, de befaamde documentaire van D.A. Pennebaker over Bob Dylan op toernee in Engeland.

Adams, een virtuoos op de 5-string banjo, bracht een groot deel van zijn leven in België door: eerst in Brussel, waar hij omstreeks 1970 aanspoelde, later in Antwerpen, waar hij in 2000 overleed.

Op 19 juni 1971 was Derroll Adams aanwezig voor een optreden in Moduul.

Samen met de Amsterdammer Ben Davis gaf hij een ruim anderhalf uur durende voorstelling voor een enthousiast publiek.

Voor wie hem niet kent:
Derroll Adams (Derroll Lewis Thompson werd geboren in Portland, Oregon) (27 november 1925 – 6 februari 2000) was een Amerikaan die het tweede deel van zijn leven in Europa heeft gewoond.
Als 16 jarige nam hij dienst in het leger, later verkaste hij naar de kustwacht.
In de jaren vijftig speelde hij banjo op straat in Los Angeles, onder andere met Ramblin' Jack Elliott, ook maakten ze samen een aantal LP's.

Vooral zijn collega's zagen wat de kracht was van deze man.
Hij bespeelde de vijfsnarige banjo, en dat instrument was een liefde voor het leven.
Het meest opmerkelijke was dat hij zacht speelde, wat zeker bij een instrument als de banjo niet vanzelfsprekend is.
Voeg daarbij een zware, warme stem en je ziet het bijna voor je: iemand die zacht zingend en zacht spelend het publiek stil weet te krijgen.

De zanger zag zijn werk opgenomen door onder anderen Arlo Guthrie, Joan Baez en Marianne Faithfull, maar later werd het ook vertolkt door Eriksson-Delcroix, Dolly Parton en The Avett Brothers.

Veel van zijn vrienden schreven een lied voor hem of droegen er een aan hem op.

Voorbeelden:
Donovan: Epistle to Derroll
Alex Campbell: The Banjo Man
Wizz Jones: The Man with the Banjo
Finbar Furey: Derroll in the Rain
Tucker Zimmerman: Oregon & Goodbye Derroll, Goodbye Friend
Allan Taylor: Banjoman
RalphMcTell: A Feather Fell
Chris Simpson (Magna Carta): The Banjoman
Frank Hamilton: Goodbye Derroll
Ron Kavana: The Last of the Troubadours


De nummers die in Moduul gespeeld werden:

DERROLL ADAMS & BEN DAVIS
1. The Ship
2. Dixie Darlin'
3. Pretty Polly
4. Muleskinner Blues
5. Blue Rich Mountain
6. The Frog

BEN DAVIS
7. Nixon/Nashville Junction
8. What Shall we do with the Baby?

DERROLL ADAMS & BEN DAVIS
9. Ramblin' Boy
10. Introduction to
11. Willie Moore
12. Introduction to
13. Portland Town
14. Introduction to
15. Some Union Songs
16. The Valley
17. Darlin' Corey
18. Poor Allen Smith
19. Philosophical Song

De set van Ben Davies was nog 3 nummers langer, hij speelde onder andere de cover 'Me and Bobby McGee', meer bekend in de uitvoering van Janis Joplin.

De set van het duo begon sterk, maar aan het eind zakte het wat in.

Derroll was speciaal voor dit optreden uit Antwerpen gekomen.

De nacht bracht hij door bij Aart en Christine de Raadt, een Zuidafrikaans/Amerikaans echtpaar wat korte tijd in Veenendaal woonde.

Aart was een Zuidafrikaan en Christine een Californische hippie, die de begintijd van de West Coast muziek daar had meegemaakt en mooi kom vertellen over haar bezoeken aan de clubs The Matrix en The Fillmore-West in San Francisco, toen al legendarische namen.

Op de eerste twee foto's zien we, achter Derroll Adams, Han Troost zitten, die het geluid regelde en het hele concert opnam op de bandrecorder, die in de Soos normaliter voor de muziek zorgde.
Ben Davis, Aart de Raadt

woensdag 28 januari 2009

POPFESTIVAL 1973

"Het grootste popfestival dat er in heel Nederland zal plaatsvinden". Zo annonceert het driemanschap Henk van den Berg, Gert Schoonderbeek en Henri Bruitsman, de onderneming op 30 april, die ze nu driftig bezig zijn voor te bereiden. In een grote circustent, midden in het stadspark, zullen die dag in een twaalf uur durende non-stop show, zes popgroepen en een mobiele discotheek te zien, en vooral te horen zijn. Daardoor wordt de belangstelling van enige duizenden jongeren verwacht. Met het oog op die verwachte grote toeloop zijn er bij circa twintig voorverkoopadressen tussen Arnhem en Utrecht, tegen gereduceerde prijs, kaarten voor deze happening verkrijgbaar.

Van den Berg, Bruitsman en Schoonderbeek hebben in de achterliggende jaren een reputatie opgebouwd, als het gaat om het organiseren van dergelijke festivals. Vorig jaar verstevigden zij die faam door een popfestival op poten te zetten, compleet met de verkiezing van een miss Veenendaal en nog een handvol randversieringen. Die miss-verkiezing zien zij niet meer zitten, vandaar dat die dit jaar niet op het programma voorkomen. Het wordt op Koninginnedag een pure eigentijdse muziekdemonstratie.

Het komende festival belooft niet alleen qua bezoekers alle records te slaan. Ook wat betreft het aantal popgroepen en de kwaliteit, die in het voetlicht stapt, gaat de happening alle voorgaande festivals overtreffen.
Grootste trekker is, naar het trio verzekert, het optreden van Focus. Deze groep, die naar ingewijden weten te vertellen, nu een lucratief bod van een Amerikaanse platenmaatschappij in beraad heeft om zich voor ruim zes miljoen dollar aan die maatschappij te verbinden, is momenteel op tournee in de Verenigde Staten. De groep keert 24 april terug, om een week later in Veenendaal op te treden. Voor een rockshow uit de jaren vijftig zorgt de formatie Long Tall Ernie & The Shakers uit Arnhem. De organisatoren overwegen voor deze groep een stalen piano te laten aanrukken. Andere groepen met wie een contract is gesloten voor het optreden op Koninginnedag zijn Groep 1850, Solution, CCC-Inc. en het popproduct van regionale bodem Zip Fastening. Het gehele festival gaat zich afspelen in een enorme circustent van 70X30 meter, die op Veenendaals mooiste, meer dan kamerbreed tapijt in het stadspark komt te staan. De reklamespot voor dit gebeuren zal wekenlang op Radio Noordzee te horen zijn. In de voorverkoop kost een kaartje fl. 7,50, aan de kassa's op Koninginnedag moet men een tientje neertellen. "We hebben de voorverkoop ingesteld", zo zegt het driemanschap "om ook de schooljeugd in de gelegenheid te stellen dit twaalf uur durende festival bij te wonen". Ook zullen er die dag in het Stadspark verschillende buffetten aaanwezig zijn om de inwendige mens te versterken en een stand van de Veenendaalse Wereldwinkel. Wie behoefte heeft om het aantal decibellen dat de groepen ongetwijfeld weer zullen produceren te ontvluchten kunnen altijd nog kijken naar een serie lachfilms van Charlie Chaplin.

Op Koninginnedag 1973 regende het dat het goot. "We want Focus" gilden 5000 jongeren in de enorme circustent, waar Nederlands' beste popformatie Focus niet verscheen. Nerveus geworden zwaaiden de organisatoren met het contract waarin stond vastgelegd dat ze een uur zou optreden tijdens het Popfestival '73, waarvoor tieners uit het hele land naar Veenendaal gekomen waren. Maar Focus verscheen niet, en op verzoek van de organisatoren legde een ijlings opgeroepen deurwaarder beslag op de kostbare apparatuur ter waarde van ca. Fl. 80.000,- gulden. De spullen verdwenen naar het politiebureau in Veenendaal.
Het popfestival dreigde even uit de hand te lopen toen omstreeks zeven uur nog steeds de beroemde popgroep Focus niet verscheen. Aanvankelijk liep alles voortreffelijk en al vroeg in de middag raakte de circustent vol door de enorme toeloop van jongeren uit alle plaatsen van het land. Zondagavond arriveerden de eerste bezoekers reeds, een viertal hippies uit Eindhoven. De drie jongens en het meisje werden verwezen naar een camping, nadat zij liftend naar Veenendaal waren gekomen.

In de nacht van zondag op maandag werd de kostbare tent en twee aggregaten die voor de nodige stroomvoorziening moesten zorgen, zorgvuldig bewaakt. De politie nam 's morgens speciale maatregelen voor het verkeer en omstreeks het middaguur trokken duizenden jongeren in de richting van het Stadspark, op weg naar het Popfestival '73. Enkele minuten na twaalf uur daverde de muziek van Radio Noordzee als een ouverture over de groene velden.
De waardering van de bezoekers steeg aanmerkelijk toen de groepen gingen optreden. Zip Fastening, Groep 1850 en tenslotte het fameuze rock gezelschap Long Tall Ernie & The Shakers. Het werd een complete show van knapen die hun vak verstaan en zich ten volle gaven voor de tot 5000 man gegroeide toeschouwers. Theo Mulders, een der technici van Long Tall Ernie, moest extra apparatuur inzetten vanwege de slechte akoestiek van de circustent, waar de temperatuur steeg en rook de opnamen met videoapparatuur belemmerde.
Inmiddels was er paniek bij de organisatoren, Henk van den Berg, Henri Bruitsman en Gert Schoonderbeek. Nog steeds was het klapstuk van het festival niet verschenen: de topgroep Focus. Toen de laatste accoorden van Long Tall Ernie & The Shakers waren verklonken moest men wel aannemen dat de grote sterren niet zouden komen. Wel stond de apparatuur klaar, aangevoerd met twee vrachtwagens van Radio Luxemburg. Een woest geloei klonk op toen men het de toeschouwers vertelde. Jan Akkerman, de gitarist, lag op bed en wenste "niet z'n nest uit te komen". De groep zou dreigen uiteen te vallen door interne moeilijkheden, de manager zou in Emmen zijn, niemand wist hoe het in elkaar zat en in Voorburg waren ook al 4000 mensen teleurgesteld door het niet verschijnen van Focus.
Met kunst en vliegwerk kreeg men de groep CCC-Inc. op het podium en deze artiesten bleken bereid om voor 1000 gulden extra een kwartiertje langer te spelen. Koortsachtig probeerde Gert Schoonderbeek per telefoon nadere informatie te krijgen, maar Focus bleef weg. Een uurtje spelen voor 5000 gulden was voor de topformatie kennelijk nog te weinig. Inderhaast zochten de organisatoren contact met de politie, waar men uitstekend hulp ontving, een advocaat inschakelde en een deurwaarder beslag liet leggen op de apparatuur van Focus. Toen de toeschouwers zagen dat de spullen van Focus werden weggehaald begon er een gescandeerd "We Want Focus", maar rap verdween de kostbare apparatuur naar het politiebureau. Onzichtbaar hield een groot aantal politiemannen de wacht, klaar om in te grijpen als de jeugd opstandig zou worden door de enorme teleurstelling. Een jongen uit Rotterdam beklaagde zich: "Nou heb ik bijna alle platen van Focus, en voor de eerste keer zou ik ze echt zien. Daarvoor kom ik naar Veenendaal zeg". Anderen uit Amsterdam en zelfs uit Texel hadden eveneens een vergeefse reis gemaakt. Enkele duizenden vertrokken vroeger dan verwacht naar huis, anderen bleven geboeid luisteren naar CCC-Inc. en de Groningse groep Solution. Maar de stemming was eruit en vele foeterden op de "schandalige houding" van Focus.

maandag 10 november 2008

THE STRANGERS (1962 - 1966)




















Guus van Barneveld - drums en zang
Joop Schoonhoven - sologitaar en zang
Joop Welles - slaggitaar en zang
Wim van Burken - basgitaar en zang
Bram van Barneveld - slaggitaar en zang

Latere leden van The Strangers waren o.a. Godfried Simons, Han op de Woert en Wil van de Wetering.

De band The Strangers werd in 1962 opgericht en na maanden oefenen speelde de band countrymuziek van o.a. Jim Reeves, Slim Whitman, Buck Owens en Merle Haggard, tevens bracht de band een aantal songs van Roy Orbison, Elvis Presley, Cliff Richard en Freddy Fender. ook stonden een aantal bekende instrumentale nummers op het repertoire van onder meer The Shadows, The Ventures en The Jumping Jewels.
Tevens speelde zij Indo-Rocknummers van The Crazy Rockers, The Skyrockets en The Tielman Brothers.
Het allereerste optreden van The Strangers vond plaats in 1962 op de Camping de Wije Werelt in Otterlo. Het tweede optreden vond plaats in het vroegere Hotel Restaurant La Campagne aan de Nieuweweg en daar speelde de band voor de hondenclub van Bertus Minne.

De band deed later mee aan de teenagershows die destijds in Veenendaal werden gehouden in de kantines van De Scheepjeswol, de SKF en August Stenman.
The Strangers betraden ook de podia van de Junushof in Wageningen en Eltheto in Veenendaal.
The Strangers speelden samen met The Rainbow Rockets uit Renswoude in de Jeugdherberg De Eikelenkamp in Elst, waar jaren later ook de Tee-Set zou optreden.
Samen met The Rubies uit Ederveen traden The Strangers op in De Ruif naast de voormalige katholieke Willibrordkerk aan de Nieuweweg.

Menige leeftijdsgenoot zal zich nog de zaterdagavonden uit het begin van de jaren zestig in het NVV gebouw kunnen herinneren, waar groepen zoals The Strangers, The Valley Stars en The Blue Sharks optraden. De onlangs overleden Joop Hoesen zong tijdens een optreden van The Strangers vaak twee songs van Carl Mann mee, t.w. "Mona Lisa" en "Pretend" (uitgebracht in Amerika op respectievelijk 13 april en 21 september 1959). Zowel Carl Mann als Conway Twitty stonden in de Amerikaanse hitparade met de song "Mona Lisa", maar Carl scoorde hoger op de hitladder (no.25 in de top 50). Er werden een half miljoen exemplaren van Carl's versie verkocht.

The Strangers zochten hun geluk ook buiten de staatsgrenzen en samen met The Royal Rockers speelden zij in de nachtclub Tante Olga in Duisburg-Ruhrort.
Ruhrort is het historische stadsdeel van Duisburg met de haven.

De avonden in het NVV gebouw werden destijds georganiseerd door Jaap van Eden, Bram en Nico van Barneveld en Jan van Nieuwamerongen, de bestuursleden van de NVV jeugdafdeling “Jonge Strijd” genaamd.

(De bovenstaande informatie werd verstrekt door het vroegere bandlid Bram van Barneveld en de tekst werd bewerkt en aangevuld door Jan Slagman.)